Helder kijken

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

We zitten in de bioscoop en kijken naar een film. Met grote snelheid trekken beelden aan ons voorbij. Dat denk je tenminste. Maar wat je ziet is slechts de weerschijn. De echte beelden zijn achter je in de projector.

Zo gaat het ook met onze waarnemingen in het leven van alle dag. We projecteren onze eigen vooroordelen. Wat we zien en waarnemen is vooral het beeld dat we zelf in ons hoofd hebben. Je zou zweren dat je broeder of zuster niet deugt, maar ja, die is nu eenmaal zo, en zal wel altijd zo blijven. Daar is niets meer aan te doen. 'Kijk, nu doet hij het weer, heb ik het niet voorspeld.' Zo voeden we het beeld in ons en brengen het naar buiten. En steeds duidelijker zien we de splinter in het oog van de ander, terwijl we vergeten dat het de weerschijn is van de balk in ons eigen oog.

Dan uiten we kritiek, vaak nogal onbarmhartig, op het doen en laten van de ander, maar tegen wie roepen we eigenlijk zo hard? Kan het zijn, dat we bij de ander neerleggen wat we bij onszelf niet zien willen? Als we zelf fouten maken, hebben we tamelijk snel allerlei excuses bij de hand, als de ander fouten maakt willen we daar niet van horen. Dan zijn het smoesjes. Als een ander een eigen mening heeft, noemen we hem eigenwijs, als we zelf vasthouden aan ons gelijk, staan we stevig in onze schoenen. Als de ander tijd nodig heeft is hij gauw traag of lui, als we zelf een zee van tijd nodig hebben, heet dat zorgvuldigheid.

Het evangelie lijkt te zeggen: wat je in de ander ziet en stoort is vaak een hele goede spiegel voor jezelf. In de gebreken en tekorten van anderen kun je helder krijgen, wat er in jou is en hebt weggestopt. Je wilt het niet weten, omdat het niet zo leuk is. Het is niet zo gemakkelijk om in die donkere spiegel te kijken, maar het maakt vaak heel wat duidelijk.

Trouwens er is nóg een spiegel, zegt het evangelie: 'Een mens brengt uit de schat van goedheid in zijn hart goede vruchten voort. Een goede boom draagt goede vruchten. Aan hun vruchten zult ge de boom kennen.' Soms hebben we hele mooie gedachten, soms wisselen we schitterende ideeën uit over een betere wereld. Maar het enige waarop een mens werkelijk beoordeeld kan worden zij zijn daden. Worden mensen door mijn handelen gelukkiger? Is er vrede in mijn gezin, in mijn familie? Heb ik aandacht voor zieken, haal ik eenzamen uit hun isolement, luister ik echt en neem ik de tijd voor de ander? Dat zijn ons inziens, de goede vruchten. Onze daden zijn een spiegel.

Zoals vruchten afhankelijk zijn van de gesteltenis van de boom, eraan groeien zonder geweld, maar met geduld en afwachten. Zo zal het zijn met onze daden. Evenmin als de planten kunnen we alles zelf. Als je gedaan hebt wat je kon, kun je rustig gaan slapen. Je bent thuis bij het goede en God geeft de groeikracht. Onze agenda is vaak een prima spiegel om te weten, wie we zijn en waar onze energie heen gaat. Wat of wie komt er vaak in voor en wie nooit? Aan de vruchten kent men de boom. Niet allerlei adviezen, hoe de ander het doen moet werken, maar zelf het goede doen van binnenuit, 'van God uit'. Dat maakt een betere wereld.