6e zondag door het jaar C - 2007

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 93 niet laden

Vertrouwen is een kostbare parel in het leven.

Vertrouwen vormt de basis van ons leven en werken. Als dat vertrouwen wordt beschaamd, doet dat niet alleen pijn, maar sluit ook vaak de weg af naar een verdere toekomst.

De profeet Jeremia heeft het zelf ervaren. Telkens hij het volk en de inwoners van Jeruzalem ervoor waarschuwt dat ze Gods woorden negeren, laat staan dat ze ernaar leven, is er verzet zelfs vijandschap. Jeremia is hemelaal geen sympathieke profeet in de ogen van veel mensen van toen.

Soms moet een profeet eens harde taal spreken. Niet om iemand te kwetsen, maar om de mensen erop te wijzen waar het op aan komt. Zo zegt hij: ‘Vervloekt wie op een mens vertrouwt’. Dat kan wel hard klinken in de oren.

Jeremia bedoelt: als een mens zijn leven enkel bouwt op het direct zichtbare, los van de bron of de bestaansgrond van het leven (dus van God), dan is die mens als een struik in een dorre vlakte. Daar zit geen leven in. Zo’n struik verdort en gaat verloren.

Jeremia zegt nog: ‘Gezegend is de mens die op God vertrouwt. Dan is die mens als een boom geplant aan het water. Gij zal groeien en vrucht dragen.’

Als een mens met de levensbron verbonden blijft, dan is er toekomst voor hem en voor anderen. Jeremia heeft een kostbare parel gevonden: vertrouwen op God.

In dezelfde lijn ligt het evangelie van deze zondag. Met korte kernachtige uitspraken zegt Jezus ons waar het om te doen is. Roept dit echter geen vragen bij ons op?

Wat heeft een mens eraan dat hem geluk wordt toegewenst als hij in diepe armoede leeft, als hij honger lijdt, als verdriet zich van hem meester maakt, als hij in de maatschappij buiten spel wordt gezet omwille van zijn geloof?

En wat te denken over die andere uitspraken: ‘Wee u, rijken, die opgaan in geld, bezit en status. Die geen oog hebt voor de ander met een kleine letter en de Ander met hoofdletter. Wee u, mens, die aan zichzelf genoeg heeft. Uw toekomst wordt een probleem.

Zo’n woorden kunnen hard in de oren klinken. Zo’n uitspraken willen we liefst aan de kant schuiven. Of laten we ze toch toe als een spiegel die ons wordt voorgehouden? Als een ideaal dat Jezus ons heeft voorgeleefd maar waar we zelf niet aan toekomen?

Vertrouwen is een kostbare parel in het leven.

Op wie vertrouwen wij? Op mensen die ons een mooi maar vals beeld voorschotelen? Of vertrouwen we toch op Gods woord dat als een visioen ons blijft uitdagen? Waarvoor kiezen wij?

Iedereen verlangt naar welstand, een prettig leven en maatschappelijk aanzien. Jezus plaatst daar grote vraagtekens bij. Op God vertrouwen gebeurt niet naar de maat van onze spontane verlangens. God laat zich niet inkapselen in onze vroomste gevoelens. Af en toe, zoals nu in Jezus’ woorden,worden we wakker geschud.

Met een dorre struik kan God niet veel doen. Vertrouwen op God is als een vruchtdragende boom geplant aan het water. Soms moeten we eens harde woorden horen. Al was het maar om ons af te vragen: “Heer, wat wilt U nu eigenlijk van ons?”

Geïnspireerd op een preekvoorbeeld van John Rademakers OFM