Ingepalmd (2013)

Als het ene land, al of niet met geweld, zomaar een stuk grondgebied van een ander land annexeert, inpalmt dus, dan stuit dat op verzet en terecht.

"Dat is toch ontoelaatbaar brutaal, dit kan toch ook zo maar niet", vinden we.

Omdat we zoiets ook meteen in de de gaten hebben, laten we het er ook niet bij zitten.

Als de idealen en opvattingen van een ander zomaar worden ingepalmd en tot eigen bezit worden verklaard gaat dat meestal veel fijnziniger al is het even ontoelaatbaar.

Bijna elke dag wordt een of andere "regeerder" of bestuurder, of geleerde, geïnterviewd en de bloedernstige uitspraken zijn niet van de lucht.
Op de achtergrond zien we dan een boekenkast vol ingebonden wetenschap of in kennelijk voortdurend geraadpleegde paperassen.
Het is een manier om de inhoud te annexeren, al gaat die ver uit boven het gedachtegoed van de spreker.
Voor wat daar niet in staat kunt u bij hem of haar terecht.

Af en toe duikt er een bijzondere mens op uit de massa, door bijzondere kennis, bijzondere idealen, bijzondere gaven.
Dan wordt er al gauw gezegd: "Och, dat is toch gewoon de zoon van 'Kees Olie' of de dochter uit Achterpadje 4."
Die wordt dus ingepalmd, ingepakt en tot de inventaris gerekend, terwijl de persoon in kwestie zich ontwikkeld heeft tot een heel eind boven het maaiveld van de gemiddelde buurtgenoot.

Als begaafde, begeesterde mensen en hun idealen worden geannexeerd, onterecht en exclusief in bezit genomen dan is daar geen mogelijkheid meer voor een luisterend oor en open hart voor wat die werkelijk te bieden heeft.
Daar is geen ruimte meer voor grote daden, laat staan voor wonderen.
De wereld ligt ervoor open maar niet het eigen nest.

Zelfs onder christenen hebben we naam verworven met deze manier van doen.
Als het een bakkersknecht is of een bisschop die de ideeën en idealen van Jezus Christus op overrompelende manier weet over te dragen.
Dan is het slechts wachten op het moment waarop hij op z'n plaats gezet wordt door z'n omgeving of door hogere instanties.
Hij wordt geestelijk geannexeerd, ingelijfd en ondergestopt.
Wie een beetje de krant bij houdt kent ook de namen.
Sommigen weten daar onderuit te spartelen.
Als hun begeestering overslaat, hun aanhang groeit en niet meer te stuiten is dan kan het gebeuren dat de erkenning algemeen wordt, maar wel na het overlijden van de held of heldin.

Zo is het vele heiligen vergaan, zo vergaat het ook vandaag begeesterde christenen, niet alle, maar wel vele.

Inspirerende mensen vind je niet alleen onder christenen.

Ook die zijn niet veilig, want het kan ze overkomen dat ze te horen krijgen: "Jij, ongelovig, nee hoor, je bent christelijker dan je denkt".
Na zo'n poging tot overrompeling kan men slechts gillend weg rennen om lijf en geest te redden.

Al degenen die dit overkomt zijn wel in goed gezelschap.
Het is Jezus van Nazareth die dit heeft ondervonden in zijn thuishaven, Nazareth.
Maar Hij heeft onmiddellijk duidelijk gemaakt dat er niets viel te annexeren, Hij niet en ook zijn woorden en daden niet.
Die waren er niet exclusief voor Nazareth, niet exclusief voor het Jodendom, voor niemand exclusief, ook niet exclusief voor de Rooms Katholieke Kerk of voor welke kerk dan ook.

Wel inclusief, Oké.
Dit is de heldere boodschap die de evangelist ons vandaag doorgeeft.
Het is een waarschuwing aan "annexeerders", het is een bemoediging voor ieder die zelfstandig is blijven denken en doen in de geest van Jezus Christus.
Dat zouden er nog veel meer mogen zijn.