# 6e zondag door het jaar C - 2007

- Auteur: Auteur onbekend
- Datum: 3 februari 2007
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 6e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/6/6e-zondag-door-het-jaar-c-2007/


Vertrouwen is een kostbare parel in het
leven.

Vertrouwen vormt de basis van ons leven en werken. Als
dat vertrouwen wordt beschaamd, doet dat niet alleen pijn, maar sluit ook vaak
de weg af naar een verdere toekomst.

De
profeet Jeremia heeft het zelf ervaren. Telkens hij het volk en de inwoners van
Jeruzalem ervoor waarschuwt dat ze Gods woorden negeren, laat staan dat ze
ernaar leven, is er verzet zelfs vijandschap. Jeremia is hemelaal geen
sympathieke profeet in de ogen van veel mensen van
toen.

Soms
moet een profeet eens harde taal spreken. Niet om iemand te kwetsen, maar om de
mensen erop te wijzen waar het op aan komt. Zo zegt hij: ‘Vervloekt wie op een
mens vertrouwt’. Dat kan wel hard klinken in de oren.

Jeremia bedoelt: als een mens zijn leven enkel bouwt op
het direct zichtbare, los van de bron of de bestaansgrond van het leven (dus van
God), dan is die mens als een struik in een dorre vlakte. Daar zit geen leven
in. Zo’n struik verdort en gaat verloren.

Jeremia zegt nog: ‘Gezegend is de mens die op God
vertrouwt. Dan is die mens als een boom geplant aan het water. Gij zal groeien
en vrucht dragen.’

Als
een mens met de levensbron verbonden blijft, dan is er toekomst voor hem en voor
anderen. Jeremia heeft een kostbare parel gevonden: vertrouwen op God.

In
dezelfde lijn ligt het evangelie van deze zondag. Met korte kernachtige
uitspraken zegt Jezus ons waar het om te doen is. Roept dit echter geen vragen
bij ons op?

Wat
heeft een mens eraan dat hem geluk wordt toegewenst als hij in diepe armoede
leeft, als hij honger lijdt, als verdriet zich van hem meester maakt, als hij in
de maatschappij buiten spel wordt gezet omwille van zijn
geloof?

En
wat te denken over die andere uitspraken: ‘Wee u, rijken, die opgaan in geld,
bezit en status. Die geen oog hebt voor de ander met een kleine letter en de
Ander met hoofdletter. Wee u, mens, die aan zichzelf genoeg heeft. Uw toekomst
wordt een probleem.

Zo’n
woorden kunnen hard in de oren klinken. Zo’n uitspraken willen we liefst aan de
kant schuiven. Of laten we ze toch toe als een spiegel die ons wordt
voorgehouden? Als een ideaal dat Jezus ons heeft voorgeleefd maar waar we zelf
niet aan toekomen?

Vertrouwen is een kostbare parel in het
leven.

Op
wie vertrouwen wij? Op mensen die ons een mooi maar vals beeld voorschotelen? Of
vertrouwen we toch op Gods woord dat als een visioen ons blijft uitdagen?
Waarvoor kiezen wij?

Iedereen verlangt naar welstand, een prettig leven en
maatschappelijk aanzien. Jezus plaatst daar grote vraagtekens bij. Op God
vertrouwen gebeurt niet naar de maat van onze spontane verlangens. God laat zich
niet inkapselen in onze vroomste gevoelens. Af en toe, zoals nu in Jezus’
woorden,worden we wakker geschud.

Met
een dorre struik kan God niet veel doen. Vertrouwen op God is als een
vruchtdragende boom geplant aan het water. Soms moeten we eens harde woorden
horen. Al was het maar om ons af te vragen: “Heer, wat wilt U nu eigenlijk van
ons?”

*Geïnspireerd op een preekvoorbeeld van John Rademakers
OFM*

