# 4e zondag door het jaar C - 2007

- Auteur: Auteur onbekend
- Datum: 24 januari 2007
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 4e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/4/4e-zondag-door-het-jaar-c-2007/


### Jezus is profeet

Hoe vlug kan het niet
veranderen? Jezus wordt door zijn dorpsgenoten positief onthaald. Maar al vlug
slaat de sfeer om. Zo staat er: ‘Ze dreven Jezus tot aan de rand van de berg
waarop de stad gebouwd was, om hem in de afgrond te duwen. Maar midden tussen
hen ging Hij zijn eigen weg.’

Hier wordt een vorm
van executie beschreven. Het gaat om een doodvonnis dat door de hele
gemeenschap wordt uitgevoerd. De mensen, de inwoners van Nazaret, vormen een
dichte haag. Langzaam maar onverbiddelijk wordt de veroordeelde vooruit geduwd,
tot aan, en tenslotte over, de rand van de afgrond. Op die manier was niemand
individueel schuldig aan de dood van de man of vrouw om wie het ging. Het was
een gemeenschappelijke actie om iemand uit te stoten, uit de gemeenschap en uit
het leven.

Maar bij Jezus is dat
niet gelukt. De evangelist geeft geen uitleg. Hij constateert alleen maar dat
Jezus tussen de mensen doorging en zijn eigen weg voortzette. Het wordt aan de
verbeelding overgelaten of de inwoners van Nazaret misschien toch niet zo
eensgezind waren. Of dat van Jezus een zo’n sterk gezag uitging dat ze niet
anders durfden dan hem door te laten.

Maar dat is vandaag
niet het hoofdthema. Men zou de twee lezingen kunnen samenvatten in één
zinnetje: Jezus was een profeet.

In de eerste lezing
wordt hij vergeleken Jeremia. Over die profeet worden twee dingen gezegd: ten
eerste, dat hij door God geroepen is; ten tweede, dat God hem beschermt.
Daarmee wordt ook gezegd dat de profeten heel dikwijls tegenstand ontmoeten.

Het woord ‘profeet’
heeft in onze taal eerder de betekenis van iemand die voorspellingen doet, die
de toekomst kent. Maar in de bijbel is de rol van profeet een andere. Profeten
worden geroepen door God om de mensen terug te brengen naar de ware weg van het
geloof. Profeten treden op in tijden van verwarring. Hun oproep is tegelijk een
kritiek op bestaande toestanden. Vandaar dat ze veel tegenstand ontmoeten, som
zelfs met de dood bedreigd worden.

De weerstand die een
profeet ontmoet, begint er mee dat men naar hem niet wil luisteren. Jezus zegt
het ook: ‘Geen profeet wordt aanvaard in zijn eigen vaderstad.’ Met andere
woorden, daar waar Jezus thuis is, daar waar hij normaal op spontane sympathie
zou mogen rekenen, ook daar wordt hij geweerd.

Twee bedenkingen hierbij:

1e) In
hoeverre luisteren wij naar Jezus? Wij horen wel wat er in het evangelie staat,
maar in hoeverre laten wij er ons door raken? Wij horen wel wat er in het
evangelie staat, maar in hoeverre zijn wij geneigd om te denken dat deze
teksten en verhalen over ‘anderen’ gaan, en dus niet bedoeld zijn voor ons?

Zijn wij, zoals de
mensen van Nazaret, alleen maar geïnteresseerd in wat ons aanbelangt, wat wij
graag willen horen? Het evangelie mag er best zijn! Maar alleen dan als het ons
goed uitkomt?

2e) Waar
gebeurt Gods heil?

Jezus haalt twee
voorbeelden aan. Het eerste is het broodwonder van Elia bij de weduwe van
Sarepta. Het tweede wonder gebeurt door toedoen van Elisa waardoor Naäman van
zijn melaatsheid wordt genezen. Zowel de weduwe als de Syriër Naäman behoorden
niet tot het volk van Israël, het uitverkoren volk. Hiermee geeft Jezus
duidelijk te kennen dat zijn bevrijdende boodschap er niet enkel is voor eigen
volk, maar voor iedereen. Vandaar de vraag: hoe gaan wij om met Jezus’
boodschap? Bijv. hoe staan wij tegenover ex-gevangenen, allochtonen, iemand uit
de familie of de buurt die we niet kunnen luchten?

Geloven in God stopt
nooit bij jezelf, laat staan dat je er voordeel kunt uit halen. Gods liefde zet
ons op weg om mensen, hoe die mensen ook zijn, te laten ervaren dat ze bemind
worden.

Of je nu van Nazaret
bent of van Varsenare: Jezus roept de mensen op, ook ons, om erin te
geloven, om Hem te geloven, dat er altijd en overal nieuw leven mogelijk is
voor alle mensen.

Daar waar mensen
elkaar vertrouwen schenken, daar is Gods heil aanwezig.

Het evangelie van vandaag steekt dan ook een hart onder de riem van veel
mensen, van de vele medewerkers van de parochie, maar ook van zovele mensen die
zich niet parochiaal engageren, maar in stilte zich inzetten voor anderen.

