# 32e zondag door het jaar C - 2004

- Auteur: Frans Mistiaen
- Datum: 1 november 2004
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 32e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/32/32e-zondag-door-het-jaar-c-2004-frans-mistiaen/


### VERRIJZENIS-MENSEN WORDEN

Het is voor ons moeilijk\
om geen verkeerde voorstellingen te maken over de verrijzenis,\
zoals die Sadduceeën uit het evangelie\
die over het hiernamaals alleen maar spottend konden spreken\
als over een verlenging van het aardse leven\
met dezelfde biologische wetten en dezelfde stoffelijke lichamen.\
Zo kwamen zij tot die lachwekkende strikvraag\
over de vrouw met haar zeven mannen in het hiernamaals.\
\
Jezus herinnert er ons aan dat de verrijzenis betekent\
een binnentreden in de intimiteit van God.\
"Wij worden kinderen van God, gelijk engelen."\
Daarmee is zeker gezegd dat wij bij de verrijzenis\
een leven ingaan dat niet beperkt is\
door onze huidige ervaringen (categorieën) van ruimte en tijd.\
\
Daarom is het niet goed\
ons de verrijzenis voor te stellen als de re-animatie\
van het stoffelijk overschot, het lijk, van een mens,\
want dat doet ons teveel denken aan een verder leven\
met ons huidig, aards lichaam, en dat is geen verrijzenis.\
\
Tussen haakjes. Wij worden hierin wel eens misleid\
(door sommige teksten die spreken over "openscheurende graven"\
- die zijn volledig beïnvloed\
door de Joodse filosofie over het lichaam - of ook wel)\
door sommige schilderijen over Jezus' verrijzenis uit het graf,\
die ons een erg verkeerd beeld geven,\
omdat zij Zijn verrezen lichaam voorstellen\
als Zijn gereanimeerd aards lichaam.\
\
"Geloven in de verrijzenis" betekent voor een christen niet\
"geloven dat dat deel van de mens dat gestorven en begraven is,\
terug tot hetzélfde leven komt als vroeger".\
Alle christelijke verrijzenisteksten in de evangelies\
getuigen van een delicaat zoeken om uit te drukken\
dat het bij Jezus' verrijzenis gaat over dezelfde Persoon,\
maar met een heel andere lichamelijke aanwezigheid.\
En de verhalen van de Emmaüs of van Tiberias\
verwijzen ons resoluut\
naar Jezus' heel nieuw soort verrezen lichaam,\
nl. in Zijn kerkgemeenschap, in de Eucharistie.\
\
De christelijke verrijzenis\
moeten wij dan ook eerder denken, zoals Paulus,\
als een transformatie, een omvorming van de menselijke persoon\
tot een heel nieuw soort leven, een "verheerlijkt-leven-bij-God",\
dwz. een leven dat niet meer bedreigd wordt door de dood.\
En daarvan hebben wij geen ervaring.\
Want al onze huidige, aardse vormen van leven\
zijn juist wel begrensd door de dood.\
\
Als Jezus zegt dat er daar in die andere wereld\
niet meer zal gehuwd worden,\
dan is dit natuurlijk niet bedoeld\
om het huwelijk als minderwaardig voor te stellen,\
maar wel als een voorbeeld van dit\
“leven-zonder-dood, zonder beperkingen”.\
De redenering is deze:\
Om ons aardse leven, dat steeds door de dood is beknot,\
te laten geboren worden,\
zijn het huwelijk en de barensweeën onmisbaar nodig.\
Maar het andere, het verheerlijkte leven,\
wordt niet meer door de dood beperkt.\
En daar zijn het huwelijk en de barensweeën dus niet meer nodig.\
\
Ons christelijk geloof stelt de verrijzenis, in de lijn van Paulus,\
dan ook beter voor als een nieuwe, een tweede geboorte,\
nog beter: als een nieuwe schepping,\
als een overgang naar een heel nieuwe vorm van leven.\
Zoals het kleine mensje voor zijn geboorte,\
nog opgesloten in de moederschoot,\
geen besef heeft van een leven daarbuiten, ná zijn geboorte,\
zo kunnen wij ons niet voorstellen\
hoe wij er zullen uitzien na onze tweede geboorte.\
Wij weten wel dat wij een tweede keer\
doorheen een donkere tunnel moeten\
van pijn en afstand-doen en dood.\
Maar hoe dat nieuwe lichaam er dan zal uitzien\
dat weten wij niet.\
\
Maar waarom durven wij dan zo overtuigd geloven\
in de verrijzenis van onze persoon tot dat verheerlijkte lichaam,\
zoals wij in het credo belijden?\
Heel eenvoudig omdat wij consequent willen geloven in God.\
"God is toch een God van levenden!" zegt Jezus.\
Wij geloven inderdaad\
dat de zeer persoonlijke liefde van God voor ieder van ons\
niet beperkt of beknot kan worden door de tijd of de dood.\
Als God bemint, dan bemint Hij absoluut\
en niet voor een bepaalde tijd.\
Als God ons éénmaal heeft opgenomen in Zijn vriendschap\
dan laat Hij ons nooit los, ook niet in de dood.\
Wij zijn ervan overtuigd dat Zijn trouw groter is\
dan de vernietigingskracht van het graf of van de crematieoven.\
Geloven in de verrijzenis betekent geloven in Gods absolute Liefde\
die sterker is dan elke dood.\
\
Misschien is het goed te beseffen\
dat wij op de verrijzenis niet moeten wachten\
tot in het hiernamaals,\
maar dat de verrijzenis nu reeds aan het gebeuren is.\
Die omvorming,\
die transformatie van onze hele menselijke persoon\
is reeds begonnen en wel bij ons doopsel.\
In de mate dat wij, christenen,\
meer verbonden leven met de verrezen Heer Jezus\
worden wij meer en meer "verrijzenis-mensen",\
mensen die delen in Zijn dood en opstanding,\
door te sterven aan onze zelfzucht\
en te groeien in Zijn geest van dienende liefde.\
\
Als wij het moeilijk hebben met ons verrijzenisgeloof,\
dan kijken wij het best goed toe\
naar de transformatie, naar de omvorming\
die hier in de Eucharistie reeds gebeurt.\
Gebroken brood en geschonken wijn\
worden Lichaam en Bloed van onze verrezen Heer Jezus,\
bron van het verheerlijkte leven nu reeds onder ons.\
Zo groeien vandaag al wij naar de definitieve verrijzenis bij God.\
Midden in de dood, zijn wij reeds in het leven.

