# Uitzien naar een liefdevolle ontmoeting (2004)

- Auteur: Frans Mistiaen
- Datum: 2 augustus 2004
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 19e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/19/uitzien-naar-een-liefdevolle-ontmoeting-2004/


Hoe zien wij\
 het uiteindelijke doel van ons leven?\
 \
 Deze vraag is niet zo onbelangrijk,\
 want het doel dat wij nastreven beïnvloedt geweldig\
 de middelen die wij aanwenden,\
 bepaalt onze concrete levenshouding\
 en onze keuzes van elke dag\
 tussen wat wij belangrijk genoeg vinden\
 om er tijd aan te besteden,\
 of wat wij als waardeloos opzij zetten.\
 \
 In de jonge Kerkgemeenschap\
 leefde een duidelijk toekomstbeeld:\
 Men hoopte sterk op een uiteindelijke ontmoeting\
 met de verrezen Heer Jezus.\
 En dit werd uitgedrukt met beelden\
 over de "Zijn wederkomst".\
 Maar weldra ontstond er een probleem.\
 Wegens de té letterlijke interpretatie van deze beelden\
 en wegens het uitblijven van die onmiddellijke wederkomst,\
 wisten de christenen niet goed\
 welke houding aan te nemen in deze tussentijd.\
 De levensnoodzakelijke inzet voor aardse taken\
 deed de wederkomst\
 en dus het toekomstperspectief vergeten.\
 Vandaar dat sommige teksten de verwachting aanmoedigen\
 en ons uitnodigen om elk ogenblik paraat te zijn\
 om met de Heer mee te gaan als Hij komt.\
 \
 Deze nadruk op het uitkijken naar de toekomst\
 kan overdreven lijken\
 voor mensen die toch als eerste taak hebben\
 zich te engageren in het concrete leven nu.\
 En sommige strekkingen binnen de kerk\
 hebben zich inderdaad ook bezondigd\
 aan een totale wereldvlucht.\
 \
 Dit is echter niet de bedoeling van het evangelie.\
 Wel klinkt hier een uitnodiging\
 tot bezinning over de kwaliteit\
 van onze ijver, werk en dagelijks engagement.\
 Christenen immers zijn geen mensen\
 die zich volledig terugtrekken uit de wereld.\
 Maar christenen zijn mensen\
 die wel kritisch blijven tegenover een wereld\
 die zich los van God zou willen opsluiten op zichzelf.\
 Christenen willen zich integendeel engageren\
 in een maatschappij die verbonden is en blijft\
 met haar toekomst,\
 met haar Schepper en Heer van het Leven.\
 \
 Het gaat hier dus over\
 de fundamenteel christelijke visie op onze wereld.\
 Voor gelovigen is de aarde\
 niet de eigendom van ons, mensen,\
 die er willekeurig, hooghartig\
 en zelfgenoegzaam zouden mogen over beschikken.\
 De aarde is de schepping van God die wij mogen beheren\
 en waarbij wij de opdracht hebben gekregen\
 goede beheerders te zijn van Gods eigendom.\
 Zulk een visie beïnvloedt sterk\
 de manier van ons te engageren\
 in onze dagelijkse, concrete taken.\
 Christenen willen niet handelen als hooghartige bezitters,\
 niet als mensen die menen dat heel de wereld\
 van hen is als ze die maar kunnen grijpen.\
 Wij, christenen willen steeds proberen\
 te handelen als dankbare beheerders\
 van een aarde die van God is\
 en die meer en meer een schepping kan worden,\
 zoals Hij die heeft gedroomd,\
 als wij met Hem meewerken.\
 \
 Maar daarbij gaat het ook\
 over een visie op het einddoel van onze wereld.\
 Het evangelie van vandaag zegt ons\
 - in beelden natuurlijk -\
 waartoe wij uiteindelijk bestemd zijn.\
 "De Heer, die Bruidegom is, ontvangen"\
 betekent : een leven beginnen\
 waar de liefde totaal centraal staat.\
 "Aanzitten aan een tafel waar Hij bedient"\
 betekent : een gemeenschap vormen\
 van pure genegenheid en zelfgave.\
 \
 Christenen zien het einddoel van het leven\
 als "een tafelgemeenschap met hun Heer,\
 die Bruidegom is en hen bedient"\
 dat betekent: een levensgemeenschap,\
 gevoed door de genegenheid en de zelfgave van God zelf.\
 \
 Voor gelovigen is het belangrijk\
 bewust te blijven van dit toekomstperspectief,\
 ook in meest opslorpende activiteiten van elke dag.\
 Want, wie uiteindelijk een liefdegemeenschap verwacht,\
 zal in alles wat hij onderneemt toch vooral proberen\
 nu reeds liefdegemeenschap op te bouwen.\
 Wie uiteindelijk naar een tafelgemeenschap uitziet,\
 zal nu reeds zijn tafel delen met anderen.\
 \
 Christenen zijn mensen die geloven en hopen\
 dat hun leven uiteindelijk uitloopt\
 op een liefdevolle ontmoeting met hun Heer.\
 En dat voelt men nu reeds, als men hen ontmoet.

