Vader, Zoon en Geest

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

De meeste christenen liggen niet wakker van het dogma van de heilige drie-eenheid. Wij geloven in één God en toch zijn er drie goddelijke personen: de Vader, de Zoon en de Geest. Alledrie hebben ze dezelfde goddelijke eigenschappen en volmaaktheden. Geleerde theologen trachten uit te leggen hoe dat begrepen moet worden. Maar, nogmaals, veruit het grootste deel van de gelovigen lijkt er geen boodschap aan te hebben. Dogma's hebben nu eenmaal een kwalijke reputatie. Men vindt ze dor en ingewikkeld. Ze lijken veeleer een ballast dan een hulp.

Jaarlijks viert de Kerk op de zondag na Pinksteren het feest van de heilige drie-eenheid. Vieren wij dan een dogma? Neen, natuurlijk niet. Trouwens, strikt genomen geloven we zelfs niet in dogma's. We geloven in God. De grootste vreugde van ons geloof bestaat erin dat we in God ons vertrouwen mogen stellen. Dat is lang niet vanzelfsprekend. De godsdienstgeschiedenis wemelt van vreesaanjagende, jaloerse goden die de mensen schrik inboezemen. Bij christenen heeft het vertrouwen de bovenhand gekregen op de vrees. God zelf is naar ons toegekomen omdat Hij ons vertrouwen wilde winnen. Altijd weer - zelfs tot Maria - heeft Hij moeten zeggen: ‘Vrees niet.' In de loop van een lange geschiedenis ging zijn volk beseffen: onze God is barmhartig. Hij houdt van ons, ja Hij is liefde.

Het zou nooit zover gekomen zijn als Jezus er niet geweest was. Hij sprak God aan als ‘Abba, Vader'. Hij stemde zijn leven helemaal af op de wil van de Vader. Hij ging zo ver te zeggen dat Hij en de Vader één zijn: ‘Alles wat de Vader heeft, is ook van Mij.' Hoe kan een mens zoiets zeggen? Dat kan maar als die mens tegelijk ook helemaal God is. Dat is inderdaad het geloof van de Kerk: Jezus Christus is de Zoon van God. Wat Vader en Zoon zo innig verbindt, is de liefde. Zo zijn de eerste christenen tot dat verbijsterende inzicht gekomen: God is liefde.

Na Jezus' heengaan leek het erop dat God zich weer uit de wereld teruggetrokken had. Maar dat was niet zo. Na Pasen komt Pinksteren. De leerlingen mochten, alweer tot hun eigen verbazing, ervaren dat God niet weg is uit de wereld. Integendeel, die liefde die er tussen de Vader en de Zoon is,is nu in ons diepste zelf neergelegd. Dat is de Geest. Om het wat oneerbiedig te zeggen: de Geest is geen afkooksel van God, maar Gods eigenste wezen zelf. Als we het dus over God hebben, kunnen we er niet omheen Hem Vader en Zoon en Geest te noemen.

Het is niet gemakkelijk om het mysterie van God in eenvoudige bewoordingen weer te geven. Toch moeten we het telkens weer proberen, wetend dat onze woorden tekortschieten. Sint-Augustinus heeft een gigantisch boek geschreven over de Drie-eenheid. Maar ook hij besefte heel goed hoe hachelijk die onderneming was: ‘We spreken van drie personen,' zegt hij, ‘niet omdat we het daarmee kunnen zeggen, maar om niet geheel te moeten zwijgen.'.