Drievuldigheidszondag C - 2007

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden
Als we gaan bidden, dan maken we eerst het kruisteken, ook elke viering in de kerk wordt geopend met het kruisteken. Dat kruisteken heeft een dubbele betekenis. Het gebaar (het kruis) verwijst naar Jezus, aan het kruis gestorven, de drager van een blijde boodschap die ook nu nog belangrijk is. De woorden verwijzen naar de achterliggende werkelijkheid: De Vader, de Zoon en de H. Geest, de drie-ene God. Je zou kunnen zeggen: de onzichtbare God in de hemel, de God die zichtbaar werd in Jezus Christus, die God zijn vader noemde en de God die mensen in beweging zet om zijn weg te gaan zoals Jezus die ons gewezen heeft.
De werkelijkheid is denk ik wel dat we hier zelden of nooit aan denken als we het kruisteken maken, bovendien doen we dat vaak heel slordig zodat het meer op vliegen wegjagen lijkt dan op het teken van het kruis.
Ik denk dat je het kruisteken ook op een andere manier kunt verstaan. In dat gebaar wijs je naar de drie belangrijkste onderdelen van je mens-zijn: je wijst naar je hoofd, de zetel van het verstand, je wijst naar je hart, de zetel van je gevoel, en je wijst naar je schouders, en daar beginnen je armen met de handen waar je allerlei dingen mee kunt doen.
Die drie onderdelen maken je tot een volwaardige mens en je kunt geen enkel onderdeel missen. Met je verstand kun je over dingen nadenken en weloverwogen beslissingen nemen. Als je verstandelijk gehandicapt bent, kun je niet zelfstandig in het leven staan. Je gevoel geeft warmte, kleur en diepte aan je leven. Ongelukkig de mens die absoluut gevoelloos is, die daardoor harteloos is, die dus ook geen liefde voor anderen kan voelen. Maar met je armen en handen moet je aan het werk, moet je de dingen doen die bij je mens-zijn horen niet alleen eten en drinken en werken met je handen, maar ook voor anderen een helpende hand zijn, een arm die ondersteunt. Alleen als die drie onderdelen een echte eenheid vormen, in evenwicht zijn, dan kun je als volwaardig mens door het leven gaan.
We zijn geschapen naar Gods beeld en gelijkenis zegt het boek van de bijbel. Daarom is het niet zo vreemd dat we diezelfde drieheid in eenheid in God terug kunnen vinden. God de Vader zie ik als het hoofd, ook een beetje als de baas, de baas boven zoals we vaak zeggen, maar veel meer als het grote brein achter alles. De Zoon zie ik als het hart, de vleesgeworden liefde van God. In Jezus' woorden en daden, in zijn leven en dood heeft God ons laten zien wat hij verstaat onder hart hebben voor anderen. En de Heilige Geest staat voor beweging, beweging die mensen de dingen laat doen die hoofd en hart ons voorhouden.
Die drieheid in eenheid moeten we ook kunnen terugvinden in ons gelovig zijn. Geloven doe je met hoofd, hart en handen. Geloven is veel meer dan dingen weten. Al ben je doctor in de theologie, al heb je heel de katechismus in je hoofd zitten, al ken je heel de bijbel van buiten, daarmee ben je nog geen gelovige mens. Het is ook nodig dat er liefde in je hart is, liefde voor Jezus en zijn boodschap, en liefde voor de medemens zoals hij ons dat voorgeleefd heeft. Maar het doen, die liefde ook omzetten in daden is even wezenlijk. Een geloof dat niet zichtbaar wordt in daden is geen echt geloof.
We hebben vandaag een groep mensen in ons midden die onlangs naar Lourdes zijn geweest, pelgrims en helpers. In Lourdes wordt gelovig zijn op een bijzondere manier zichtbaar, daar wordt God op een bijzondere manier zichtbaar, niet zozeer in de wonderen die er nu en dan schijnen te gebeuren, maar wel in de enorme verbondenheid en eenheid die daar beleefd wordt. Je kunt dat allemaal niet beredeneren, maar in Lourdes voel je iets van een geweldige saamhorigheid die daar gestalte krijgt, dat gezond en ziek, jong en oud echt bij elkaar horen, daar zie je mensen die hart hebben voor elkaar en een enorme groep helpers die de handen uit de mouwen steken, om mensen die hulp nodig hebben, te ondersteunen.
Op die manier heeft Jezus Gods liefde voor de mens ook zichtbaar gemaakt. Op die manier heeft ook Maria, de dienstmaagd des Heren, Gods liefde zichtbaar gemaakt, in haar eigen gezinnetje, maar ook in het wereldwijde gezin van gelovige mensen. Ook Maria was een gelovige in hoofd, hart en handen en als zodanig is zij ook nu nog een voorbeeld voor ons allen.