# Ondeugd en overmoed

- Auteur: Hans Oldenhof
- Datum: 8 juli 2007
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 14e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/14/ondeugd-en-overmoed/


Laatst was op televisie een oude film, uit 1995, te
zien met de naam Seven. Dat zeven slaat op de zeven
hoofdzonden. De hoofdzonden zijn de negatieve
hartstochten. Onze katholieke traditie zegt dat wij erdoor
beheerst kunnen worden. En dat het de kunst is om dat te
voorkomen. Als je al in de ban ervan bent is het de kunst
om, met Gods hulp, erbovenuit te groeien. In de film gaan
twee rechercheurs op zoek naar een seriemoordenaar. Deze
man heeft het gemunt op mensen die het toonbeeld zijn van
een van die hoofdzonden. Een toonbeeld van hebzucht dus,
of van traagheid, van wellust of hoogmoed, van woede of
jaloezie, of van vraatzucht. Een aangrijpende film. Op het
einde schiet een van de twee rechercheurs de
seriemoordenaar dood, uit woede. Uit woede over wat deze
zijn vriendin heeft aangedaan. Maar deze moord was ook een
vooropgezet plan van de seriemoordenaar. Hij wilde er zijn
rijtje mee volmaken: de zevende moord zou voortkomen uit
woede. Woede die zich meester zou maken van de
rechercheur.

In de lezingen van vandaag gaat het ook over een van de
zeven hoofdzonden, namelijk hoogmoed. De hoofdzonden staan
tegenover de zeven deugden. Wilt u dat rijtje ook horen?
Drie kent u er zeker, namelijk geloof, hoop en liefde. De
andere zijn moed, gematigdheid, voorzichtigheid en
rechtvaardigheid. Als mensen praten over het belang van
het christelijke geloof, dan hebben ze het vaak over deze
waarden. Ze vinden het een taak van de kerk om die uit te
dragen. Ik weet niet of dat zo is. Het lijkt me meer iets
voor iedere christen in het dagelijkse leven. Het goede
voorbeeld geven aan kinderen bijvoorbeeld. Zeggen waarom
je iets doet zoals je het doet. En verhalen vertellen over
mensen die opvielen door hun deugdzaamheid. Helden en
heiligen bijvoorbeeld. En als je je ergens kwaad over
maakt niet gaan schelden maar een positieve invalshoek
kiezen. Dus anderen durven aanspreken op menselijke
waarden, die worden geschonden. Zoals rechtvaardigheid, of
voorzichtigheid, of gematigdheid. Respect heeft met
alledrie te maken.

Deze waarden zijn steeds opnieuw in het geding, in het
dagelijkse leven. Maar wat is het uitdragen daarvan de
taak van de kerk? Voor de preken en overwegingen zijn denk
ik de

