# Ga er ens voor zitten (1998)

- Auteur: Richard Schreurs
- Datum: 28 juni 1998
- Liturgie: C-cyclus · Tijd door het jaar · 13e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/c/door-het-jaar/13/ga-er-ens-voor-zitten-1998/


Wie contact wil houden met vrienden of familie moet er af en toe op bezoek
gaan. Je maakt een afspraak of gaat gewoon langs. "Ha, dat was een goed idee
om eens aan te komen hier, dan kunnen we eens bijpraten". Je krijgt een
plaatsje en dan begint het: De huisman of huisvrouw begint rond te rennen om
het een en ander aan te slepen en dat is niet gering. Het eerste kwartier
mag je het interieur bewonderen en als dan de gastheer of gastvrouw weer
eens voor den dag komt uit de keuken is het eerste wat je gevraagd wordt:
Wilt u na de koffie een glaasje fris of iets anders. Dan denk je toch wel
eens: Mens ga toch eens rustig zitten, ik kom niet om van de honger of de
dorst, ik kom voor jou", voor jullie, en misschien heb je ook een beetje
tijd voor mij. Ze bedoelen het geweldig goed, maar van een ontmoeting is
heel dikwijls geen sprake. Als je weer vertrekt heb je wel het gevoel aan de
verplichtingen te hebben voldaan, maar dat is dan ook alles. "Zo gaat het
bij een persoonlijk bezoekje, maar op een feestje gaat het niet anders. Er
wordt in ons landje heel wat af gefeest. Hapjes en drankjes en mensen volop.
Je kunt er een hele avond doorbrengen zonder ook maar iemand echt ontmoet te
hebben en mocht je toch een poging doen dan wordt die gesmoord in
luidspreker-lawaai dat bedoeld is als muziek om de gezelligheid te verhogen.
Je hebt gezelschap, dat wel, maar enige communicatie is uitgesloten. Het
verhaal van Martha die zorgend rondrent en Maria die er rustig bij blijft
zitten is uit het leven gegrepen, uit het leven van vroeger en het leven van
nu.

Onze eerste reactie komt niet overeen met de reactie van Jezus. We geven
Martha gelijk. Wie is hier gastvrij? Martha, want die zorgt voor de koffie
en de koekjes en doet ook nog de afwas en Maria die gaat er plechtig bij
zitten, terwijl Martha dat ook wel zou willen of misschien ook niet. Of is
gastvrijheid toch wat anders dan de gast volproppen, doende zijn met kopjes
en spullen en vakantiefoto's aanreiken? In het evangelie krijgen we een
simpele goede raad mee: "Mens ga er eens rustig erbij zitten, inderdaad om
bij te praten en te luisteren, om elkaar te ontmoeten". Dat is: het hart
open leggen en de ander daartoe de gelegenheid geven. Weet u dat dat
eigenlijk ook de bedoeling is van het samenkomen in een kerk: om er God zelf
te ontmoeten. Maar dat past niet zo bij deze tijd en bij ons mensen van deze
tijd, ook niet in een kerk. Je kunt daar jarenlang het orgel bespelen, je
als koorlid de longen uit het lijf zingen of volop doende zijn met kaarsen
en boekjes en processie en zo meer.

Dat kan zonder ook maar een moment te wijden aan degene om wie we er samen
zijn en toch is dat "het beste deel" van het bezoek. Het evangelie van
vandaag bevat een dubbele boodschap, maar ze is zo kort en duidelijk dat we
er niet veel woorden voor nodig hebben: Hou eens op met al die drukte en
geef eindelijk rust en tijd en aandacht aan elkaar. Dat is een deel en het
andere deel is: Geef ook eens rust en tijd en aandacht aan God. De volgorde
doet er niet zo toe; het hoort bij elkaar. Opnieuw vernemen we vandaag een
praktische tip en als we die echt ter harte zouden nemen, dan zouden onze
feestjes, onze gastvrijheid en zeker ook ons verblijf in een kerk heel
anders verlopen. Weet u dat daar boeken over geschreven zijn onder de titel:
"Zo hoort het" of "Hoe verwen ik mijn gasten" of meer wetenschappelijk over
de psychologie van het bezoek. Daar geeft men graag geld voor al verandert
er niets. Aan dit evangelie-verhaal verdient niemand wat, is dus onverdacht.
Misschien daarom geschikter om mensen wel te veranderen. Laat het dan zo
zijn. Amen.

