Overweging tijdens gezinsviering over vrede (2007)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 166 niet laden
Jongens en meisjes,
Beste mensen,

Vandaag, 11 november gedenken we wereldwijd
de slachtoffers van beide wereldoorlogen.

En het is ook de tijd dat je veel hoort zeggen:
’nooit meer oorlog’;
terwijl er ook vandaag nog,
op vele plaatsen in de wereld,
oorlogstoestanden blijven bestaan.

Hebben wij, hier in Vlaanderen/in Zemst,  
nog wel enig besef
wat ‘oorlog’ eigenlijk is?

Er zijn in onze omgeving niet zoveel mensen meer
die het echt hebben meegemaakt in hun jeugd;
tenzij mensen van boven de 75, boven de 80 jaar:

Aan de jonge mensen hier aanwezig,
zou ik daarom willen zeggen:
’vraag er eens naar bij je goortouders/overgrootouders
of bij de oudjes in het Rusthuis’ !

Wij vinden ‘vrede’, of beter gezegd: ‘nooit meer oorlog’
zo normaal bij ons, dat we er nog zelden bij stilstaan;
ja, er zelfs graag een spelletje van maken
en oorlogje willen spelen (als kind).

En toch is ook bij ons, hier in Vlaanderen/hier in Zemst,
ja, soms zelfs in eigen familie of buurt:
is er niet altijd echte vrede.

‘Echte vrede’ is immers een toestand
waarin je kan leven ‘zonder wantrouwen’
tegenover medemensen/ schoolkameraden/buren/vrienden …

Iedereen wil ‘vrede!
En toch blijft er heel wat onvrede bestaan rondom ons:
want,

- we zijn zelf zo vlug wantrouwig;
- we zijn zo snel op onze teen getrapt;
- we maken ons zo gemakkelijk kwaad:
    = omdat we ons niet zo goed voelen in ons vel;
    = eigelijk omdat we:    - soms niet in vrede leven met onszelf ;
                    - onszelf niet aanvaarden zoals we zijn !
                      

Je moet immers eerst ‘tevreden zijn met jezelf’
wil je in vrede kunnen leven:    met anderen;
                    met je vrienden/klasgenoeten;
                    met je gezinsleden/familie;
                    met je buren.


Zodra je jezelf kan aanvaarden zoals je bent,
dan ben je innerlijk ook veel rustiger
om de mogelijke problemen van medemensen/van andere kinderen:
te begrijpen/te te verstaan/te zien !

Dan pas ga je ook minder snel
beoordelen/veroordelen:  de eerste stap naar vrede !


Mensen reageren op je
op dezelfde wijze zoals jij hen aanspreekt/bekijkt/beoordeelt:

- als je brutaal/kwaadaardig omgaat met medemensen
  dan reageren zij meestal ook zo tegenover jou !

- als je met medemensen vriendelijk/vredig/ rustig omgaat
  dan gaan zij automatisch ook zo reageren tegenover u !


Vandaar dat de eerste voorwaarde tot vrede is:
’in vrede leven met jezelf’
en van daaruit vloeit bijna automatisch
’de vrede rondom u’ !
Hoe méér mensen in vrede leven met zichzelf,
zichzelf aanvaarden zoals ze zijn:
des te méér groeit er vrede in onze omgeving
en wellicht ook wereldwijd.

Probeer het maar eens uit
in je buurt/in je school/in de jeugdbeweging/
op je werkmidden en in familie.


Je hebt daartoe niet veel talenten nodig:
Je moet die weinige talenten
alleen maar willen gebruiken.
Amen.