Buurten voor vrede (2010)

Het begin is gemaakt: Zoals we hier bij elkaar zitten zou het best kunnen zijn dat we een gemeenschap vormen. Dat is niet zomaar omdat we naast elkaar zitten, maar omdat we samen iets doen. In dit geval samen een beetje bidden misschien, wat zingen en luisteren. Het zou ook kunnen zijn dat u menigeen kent omdat u er kortere of langere tijd mee hebt samengewerkt in een of andere activiteit als vrijwilliger. Dan hebt u daarmee iets gemeen en is er het begin van gemeenschap, in vrede samenzijn, vrede dus.
Voor mensen waarmee je hebt samengewerkt, kun je gemakkelijker begrip opbrengen dan voor wildvreemden die zich, minstens op het eerste gezicht, vreemd gedragen. Buren, wijkbewoners, familieleden die elkaar niet zien staan hoeven geen oorlog te hebben, maar ze hebben ook geen vrede. Vrede is namelijk dat je elkaar ziet staan, elkaar ontmoet,begrip hebt voor elkaar, weet waarom de een zus is en de ander zo. Wanneer je inzichten en beter: activiteiten met elkaar deelt is er gemeenschap, is er vrede.
"Vrede is er als er geen oorlog is", zegt menigeen. Dat is een vergissing.
Bij een gewapende vrede, zoals we dat noemen, bereidt men zich er op voor om er zo nodig op los te timmeren. Sommige menen leven op een eilandje helemaal in hun eigen wereldje. "Leven ze in vrede met de buren", helemaal niet, want die bestaan niet voor hen.
Er zijn mensen die heel goed in de slappe was zitten, er zijn er die het minder hebben en er zijn er die tekort komen, omdat hun tekort wordt gedaan. Al die mensen zouden best in vrede met elkaar kunnen leven, maar dat is dikwijls niet het geval, niet omdat ze ruzie hebben, maar eenvoudig omdat ze langs elkaar heen leven. Soms gebeurt er iets waardoor die aparte wereldjes toch met elkaar in contact komen: als bij allemaal tegelijk de elektriciteit uitvalt of zoiets.
In het evangelie gaat het over een man die de rekeningen voor zijn baas verstuurde. Die rekeningen gingen naar mensen die met spitten of bedelen zichzelf in leven hielden. Hij kon niet spitten en niet bedelen en hij kende die mensen niet, het was zijn wereld niet. Hij viel in ongenade en pas toen maakte hij contact ermee en maakte zich, weliswaar alweer met bedrog, nieuwe vrienden.
Ook op grotere schaal werkt het zo. Of je nu moslim bent, christen of jood, agnost of atheïst, kreupel of gezond elk mens wordt met de aanleg tot vreedzaam samenleven geboren. Je hebt elkaar nodig om iets met die aanleg te doen. Zoek elkaar op, leer elkaar kennen. En voor wie dat belangrijk is: in de ontmoeting met de ander daar zit de ontmoeting die vrede brengt. Of je nu moslim bent, christen of jood, agnost of atheïst, in elke mens zit de aanleg om dat tot stand te brengen.
Het is u misschien niet opgevallen, maar we hebben vandaag weer eens Vredezondag en dit jaar onder het motto van een vraag: Wat zijn wij voor buren voor elkaar. En inderdaad, vrede is niet passief naast elkaar leven. Het is actief op zoek gaan naar wat je met anderen gemeenschappelijk hebt, elkaar leren kennen, op zoek gaan naar en gewoon buurten met elkaar.
Dat geldt voor ons mensen onder elkaar en voor wie in vrede met God wil leven geldt hetzelfde: contact zoeken, buurten met Hem om ook zo die goddelijke wereld van vrede en gerechtigheid dichterbij te brengen. Amen