Twee keer nadenken alsjeblieft

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Je hebt dan al eens succes: talloze mensen trokken met Jezus mee. Hij bedoelde de menigte en die menigte is er nu. Dat heet dan succes hebben.

Ik zie die scène bijna voor mijn ogen gebeuren. Jezus doet het bij mensen. Hij is als een magneet Hij trekt mensen aan.. Ze komen van heinde en ver om hem te horen. Hij gaat van mond tot mond. Hij ligt goed in de markt. Ik kan me voorstellen, dat hij zich met de bekende gemengde gevoelens verheugt om zoveel toeloop.

Die gemengde gevoelens getuigen niet van afkeer voor de massa. Alsof de massa er niet bij zou horen, of omdat hij er niet goed tegen kan. Er zijn mensen die daar niet goed tegen kunnen. Zij zijn liever alleen, gerust gelaten. Daarover gaat het hier niet. Evangelie is geen karakterstudie.

Jezus wil bewuste volgelingen, mensen die weten wat ze beginnen. Mensen die eerst eens nadenken liefst zelfs twee keer. Het is ook niet min christen te worden, leerling en volgeling van iemand die zover wil gaan, zelfs tot het uiterste. Daarom spreekt hij van kruis, daarom spreekt hij van verlaten en verkiezen.

Ik zie zo missionarissen voor me. Mensen staan in de rij voor doopwater. Ik kan me voorstellen, dat ze zeggen: mensen, dit is geen suikerwater, dit is doopwater, dit heeft consequenties. Ga liever nog even naar huis, denk eens goed na, volg eerst wat lessen als catechumeen. En kom dan terug. Zoiets moet het geweest zijn met Jezus en die menigte.

Hij sprak dus over het kruis. Niet over het kruis zomaar alsof hij mensen wil die alle mogelijke ziekten en kwalen verduren zonder een krimp te geven. Taaie, wilskrachtige krachtpatsers. Hij bedoelde niet het kruis van de kiespijn of van één of andere terminale ziekte. Hij bedoelt het kruis van de leerling. Christen zijn is niet zomaar eventjes gedoopt zijn en ergens in een boek opgetekend staan met naam en toenaam, met de naam van meter en peter erbij. Het gaat om een keuze voor een levensstijl. En dat kan een mens ver voeren. Het maakt de mens tot een zonderling die maar door weinigen begrepen wordt en door de meesten uitgelachen.

Zou je voor zoiets niet even op retraite gaan? En twee keer nadenken?

Chesterton zegt bij zijn bekering: ik neem voor God de hoed af maar niet mijn hoofd.

Dat is Lucas, dat is zijn veertiende hoofdstuk...