22e zondag door het jaar C - 2004

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden
Joris had een droom. Hij werd uitgenodigd om ergens mee te eten. En hij mocht kiezen tussen twee plaatsen.
Eerst zag hij in zijn droom een prachtige zaal met een grote deftige tafel, en daaraan zaten twee superdeftige mensen te dineren. Kom bij ons zitten zeiden ze, er is nog een stoel vrij.
Toen zag hij in zijn droom een eenvoudig huisje op het Afrikaanse platteland. Een groep mensen zat op de grond, rond een grote schaal met eten ze aten met hun vingers, maar het smaakte hun heerlijk. Schuif maar bij, zeiden ze, waar acht mensen eten kunnen er ook negen eten.
Joris vond het maar een moeilijke keuze. Bij de Afrikanen leek het een gezellige boel maar het was wel wat primitief en hij vroeg zich af of zijn maag hun eten wel verdragen kon. Straks heb ik nog diarree, dacht hij en dan zit ik ermee. Daarom koos hij voor de deftige tafel voor een uitgebreid diner. Hij kreeg wel geen diarree maar had na afloop wel flinke buikpijn, enerzijds omdat hij teveel gegeten had, anderzijds omdat het zo vreselijk saai was geweest aan tafel.
Een ander voorbeeld.
Judocus was een vlotte vent met een goede baan en een plezierig leven. Maar hij had nog best tijd over om nog wat andere dingen te gaan doen. Terwijl hij zich liep af te vragen wat hij zou gaan doen, kwamen vrienden bij hem om hem over te halen mee te doen aan Idols. Dat was precies wat voor hem, vonden ze. Dat werd hij beroemd en gingen alle deuren voor hem open.
Tegelijk kwamen kennissen hem vragen of hij geen vrijwilligerswerk wilde gaan doen in het verpleeghuis, bij demente bejaarden. Dat is wel niet altijd gemakkelijk, zeiden ze, maar uiteindelijk was het toch heel fijn om te doen.
Judocus voelde er wel wat voor om mee te doen aan Idols. Een beetje beroemd worden leek hem wel leuk. Maar hoe meer erover nadacht, hoe meer schrok het hem af: hij was bang dat hij niet meer zichzelf zou kunnen zijn als hij beroemd werd. Daarom koos hij toch voor vrijwilligerswerk bij demente bejaarden en hij heeft nooit spijt gehad van zijn keuze. Jarenlang was hij met veel plezier vrijwilliger in het verpleeghuis, waar hij door medewerkers en bewoners op handen gedragen werd.
Nog een voorbeeld uit de krant van de afgelopen week, dus echt gebeurd: Een Duitse lottowinnaar heeft zijn complete prijs van ruim 9 miljoen euro aan goede doelen gegeven. Hij verklaarde bang te zijn voor de plotselinge rijkdom.
Drie verhaaltjes naar aanleiding van de lezingen van vandaag. Het lijkt zo aantrekkelijk om rijk te zijn, te kunnen doen wat je wilt, in een groot huis te wonen, in dure auto's rond te rijden, door iedereen als een VIP behandeld te worden. Het lijkt zo aantrekkelijk om bekend en beroemd te zijn, om fans te hebben die je toejuichen, om je boven anderen verheven te voelen. Als je de kans krijgt om dat waar te maken in je leven, zou je wel oerstom zijn om die kans niet te pakken.
Het lijkt zo onaantrekkelijk om zomaar gewoon te zijn, niet op te vallen, om op de kleintjes te moeten letten, geen grote huizen of dure auto's, om onbekend te zijn in de wereld van de groten. Als je de kans krijgt om hogerop te komen, dan pak je die toch. Maar als het gaat om zinvol leven, om levensgeluk, dan lijkt dat hogerop maar heel moeilijk te vinden te zijn.
Hogerop kom je gemakkelijk in de wereld van de schone schijn, maar die is dikwijls heel bedrieglijk, laat vaak een bittere smaak na. Het vult je leven niet, je houdt er alleen maar een hol en leeg gevoel aan over. Je boven anderen verheven voelen, lijkt een prettig gevoel, maar dikwijls houdt men er alleen maar een maagzweer aan over.
Bewust kiezen voor gewoon zijn, voor bescheidenheid, voor dienstbaarheid aan anderen, dat vult een leven wel met een goed gevoel, daarin is wel levenszin en levensgeluk te vinden.
Dat probeert Jezus ons duidelijk te maken met zijn verhaaltje. Wie het hogerop zoekt en zelf denkt recht te hebben op een ereplaats, komt in zijn ogen ergens achteraan. En degenen die zich bescheiden opstellen in hun leven, verdienen volgens Hem ereplaatsen in het koninkrijk van God. Of zoals Jezus Sirach het zegt in de eerste lezing: Hoe hoger je staat, des te kleiner moet je je maken en je zult genade vinden bij de Heer.