Goede Vrijdag (2003)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 554 niet laden

Lezing: Mc.15,1-15

Zijn woord wil deze wereld omgekeerd.

Pilatus' woord zegt: jij wordt veroordeeld. Pilatus oordeelt, op afstand, zonder te kijken, zonder hart. Vanuit zijn hoge burcht.

Ook wij oordelen zo gemakkelijk, zo snel en op afstand. Wij oordelen zo snel op basis van wat anderen zeggen, op basis van wat 'men'zegt. Vooral wanneer we mensen niet kennen. Dé werkeloze, dé asielzoeker, dé zwartwerker, dé noem-maar-op: allemaal mensen die we een etiketje op plakken, zonder dat we hen kennen, zonder dat we hun situatie kennen; zonder dat we de man/de vrouw in de ogen gekeken hebben. Als we een vluchteling écht gezien hebben, zoals de vrouw die hier drie weken geleden met haar kind op het pleintje stond, dan worden we bewogen door het leed dat zij meedraagt en komen we in actie.

Dan komen we uit onze burcht, en oordelen we vanuit ons hart. Dan zullen wij andere mensen zijn.

Lezing: Mc. 14, 66-72

Zijn woord wil deze wereld omgekeerd; mensen zullen andere mensen zijn.

Jezus bezwijkt. Mensen zien het gebeuren. "Men stond erbij en men keek ernaar."

Ook in onze wereld bezwijken veel mensen: onder druk van prestatie; om niet onder te doen voor anderen; zieken of minder-vadide mensen, die het tempo van deze samenleving niet bij kunnen benen; jongeren die doelloos rondhangen op zoek naar een doel in hun leven. En wij kijken toe. We zien het wel maar voelen ons machteloos om de wereld te veranderen, om echt te werken aan deze wereld omgekeerd.

Maar wij bezwijken ook vaak voor 'de algemene opinie', voor wat 'men' denkt in de samenleving. Wij zijn vaak bang om onze mening te zeggen als die ingaat tegen de heersende opinies. Het is moeilijk ook in onze tijd om toe te geven dat je Jezus wilt kennen, dat je je door Hem iets laat gezeggen en dat je wilt proberen te leven zoals Hij. Net als Petrus bezwijken we vaak voor de verleiding om Jezus te ontkennen, zeker als we in groter gezelschap zijn waar 'gelovig zijn' niet vanzelfsprekend is.

Zijn woord wil deze wereld omgekeerd. Wij ook? Dan zullen mensen andere mensen zijn.

Lezing: Mc. 15, 33-37

Zijn woord wil deze wereld omgekeerd:
Die onschuldig was, werd aan het kruis genageld. God lijkt helemaal afwezig. Kan goedheid zo "afgestraft" worden? Is dat het gevolg van 'leven zoals God dat van mensen vraagt'?
"Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten", roept Jezus uit.
"Waar is God?, Waarom doet God ons dit aan?". Dit zijn veelgehoorde vragen van mensen, die overmand worden door verdriet en pijn. En heel invoelbaar. Maar ik hoor soms ook andere geluiden:
Mijn vriendin zei tijdens haar ziekbed vaak: waarom ik niet? Waarom alleen bij die ander? Of: Een moeder van een gehandicapt kind, die nu zegt: ik voel me bevoorrecht dat ik dit kind mag liefhebben en grootbrengen.
Het lijkt deze wereld omgekeerd; en mensen worden andere mensen.

Lezing: Mc.15,42-46

Deze wereld omgekeerd: ik zie op de statie van Jezus hangend aan het kruis een kleine duif. Op alle drie de laatste staties, in de ultieme dood, verschijnt een vredesduif. Een klein vonkje hoop op licht. God heeft het lijden van de onschuldige gezien! Kunnen wij in die situaties van dood en nood wel geloven dat het goed komt?
God huilt mee met hen die lijden; God stuurt mensen als vredesduiven naar elkaar toe: iemand ontfermt zich over een vrouw die uitgezet is; een spontane inzameling komt op gang. Kunnen wij voor elkaar dat sprankje licht zijn?
Kunnen wij mensen andere mensen zijn, zodat lachen zullen zij die wenen, dat wonen zal wie hier geen woonplaats heeft, dat dorst en honger zijn geleden.
Wie denken durft dat deze droom het houdt, hij zal zijn ogen niet geloven!!