Waarom is Jezus gestorven?

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Eeuwenlang hebben christenen de joden ervan beschuldigd: zij zouden hem vermoord hebben. Dat geloven we zelf niet meer. Waaraan is Jezus dan gestorven?

Er is een luguber visioen van de profeet Ezechiël, dat we wel eens in de liturgie te horen krijgen. Daar ligt het antwoord op onze vraag. Jezus stierf aan de dood van zijn volk, ook van ons. Hij stierf omdat zijn volk dood was, dus ook wij. Laten wij dus maar niet met stenen gooien naar de joden. Wij zijn even hard schuldig aan de dood van Jezus. Want dat zegt ons het lugubere visioen van Ezechiël. Een dal vol uitgedroogde, door de zon verbleekte, door het klimaat afgekloven beenderen en botten. Ezechiël moest er langs lopen, langs alle kanten. En hij zag dat het dal vol lag. Er zat geen greintje leven meer in. Geen geluid, geen beweging. Alles was doodstil. De akelige stilte van een massagraf. ‘Dacht je dat dit nog tot leven is te brengen?' vroeg Jahwe. ‘U weet het', zei Ezechiël. Hij bedoelde: Godsonmogelijk. Die hele zaak is uitgedroogd, verkalkt, hard als een bikkel, bloedloos. Hard als steen. Zo hard als die stenen die ze naar die vrouw wilden gooien. En zo hard als dat beroep op de wet: ‘de wet heeft bevolen zulke vrouwen te stenigen'. En even hard als het beroep op de wet waarmee men Jezus heeft gekruisigd: ‘Wij hebben een wet, en volgens die wet moet hij sterven'. ‘Dacht je dat dit nog tot leven is te brengen?' vroeg Jahwe. weet het'. Godsonmogelijk. Die hele zaak is uitgedroogd, verhard als steen. Zo hard als de stenen van menige kerk, waar alles dood is, waar geen greintje leven meer in zit, geen beweging, geen geluid, alleen een doodstille mis, of een gezongen eucharistieviering, waar niemand door in beweging komt, waar alle leven uit verdwenen is door het beroep op een wet: dat mag niet, dat is tegen de wet. Het moet allemaal blijven zoals het was. Daaraan is Jezus gestorven. Aan de dood van zijn volk. Jood of katholiek, wat doet het ertoe? Want in dat dal vol beenderen houdt ieder bot een steen vast waarop staat geschreven: Heer geef ons de eeuwige rust. Ze bedoelen: laat ons met rust. Wij willen rust in de kerk. Geen gezeur over Amnesty of Greenpeace of politiek, of Zuid-Afrika. Daar zijn anderen voor. Laat ons met rust. En Jahwe liet Jezus lopen langs alle kanten van dat dal. ‘Denk je dat dit nog tot leven is te brengen?' vroeg Jahwe. Daaraan is Jezus gestorven.

Heeft Jezus, stervend, gebeden: ‘Vader laat deze stenen brood worden?' Hij werd de graankorrel. En die graankorrel zal vrucht dragen, dertig-, zestig-, honderdvoudig. Maar laten we niet te vlug gaan naar het happy end. Want eerst moeten wij durven zeggen: wij zijn het aan wie Jezus gestorven is.

En dan pas mogen we kijken naar het happy end. Er komt beweging in die botten, enthousiasme, blijheid. Geen bot gooit een steen naar de ander. Niemand veroordeelt. Er gaat weer wat van ons uit. Er is geen noodlijdende meer. We zijn een van hart. Wij zijn een gemeenschap. We breken het brood voor elkaar. Niemand loopt meer verloren. Er is waardering en hartelijkheid; begrip en hoogachting.

Jezus stierf aan onze dood. Hij leeft van ons leven.

Aan het kruis hangt de redder van de wereld.