Waarlijk, deze mens

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Ga in gedachten met me mee naar Calvarie en ga ‘s staan naast de honderdman. Hij heeft postgevat tegenover het kruis van Jezus. En hij sluit het lijdensverhaal af met het getuigenis: Waarlijk deze mens was Zoon van God.
Toen Jezus aan zijn leven van verkondiging en dienstbare liefde begon, was er een andere stem: Waarlijk, deze is mijn veelgeliefde Zoon. Dat was bij de doop in de Jordaan.
Tussen die eerste stem en deze laatste, tussen die stem uit de hemel en de stem van de aarde, tussen Gods stem en de onze heeft zich het leven, lijden en sterven van Jezus voltrokken.
Daarmee wordt duidelijk dat dit lijden en deze dood niet alleen vertelt over Jezus, maar ook over onszelf. Als een mens leven wil op de hoogte van God, van Jezus, dan zal hij het kruis in zijn leven tegenkomen.

Kwetsbaar worden veroorzaakt wonden. Deze mens van God is in zijn leven kwetsbaar geworden ten einde toe. En daarmee laat Hij ons zien wie God voor ons wil zijn: weggehoond, weggegeseld, weggekruisigd in deze wereld! Wat wil dat zeggen? Dat lijden van de één leven voor de ander is? Maar hoe dan?
In het kruis van Jezus treedt het kwetsbare aan de dag. Wie in dit leven, zo lijkt dit kruis ons te zeggen, niet weerloos wil zijn, kan nooit beminnelijk zijn en nooit verlos¬send voor de mens naast hem. God is in Jezus een breekbaar mens geworden en geen almachtige instantie van maken en breken. Deze gekruisigde Heer heeft ons daarmee een verlossende boodschap aan te bieden. Als je trouw bent aan je levenskeuze ten einde toe; ook als het lijden je probeert af te breken, jouw liefde voor de minste mensen in een kwaad daglicht te stellen, ja zelfs te vernietigen, dan draag je bij aan een betere wereld.

In Jezus wordt een levenskeuze voor de minsten afgewezen door de machtigen. Men probeert zijn trouw aan dat talent om lief te hebben, zo lijkt het, door lijden te vernietigen. Hij heeft zijn ziel niet verkocht aan de haat. En daarin precies schuilt de verlossing door het kruis. In ieder leven dat belangeloos en eerlijk wil zijn, komt Calvarie voor.
Ik las dezer dagen: "De liefde heeft het kruis niet nodig, maar menige liefde komt op het kruis terecht." Wij mensen hebben het in onze macht, om het goede, eerlijke en nobele in onze medemens af te wijzen, om het op een kruis te spijkeren en weg te honen uit onze wereld. Mensen die kiezen voor de liefde, gaan vaak door nachten van angst en woestijnen van verlatenheid.

"Jezus gaf de Geest", horen we tot tweemaal toe. Wat kan dit anders betekenen dan: Hij heeft zijn Geest aan ons geschonken opdat als het lijden met alle geweld over ons losbreekt, wij aanspreekbaar kunnen blijven.
Het kruis staat opgericht in onze wereld, niet alleen als een waarschuwing tegen alle leed dat wij elkaar kunnen aandoen, maar ook als een teken van hoop. Dat het kan, dat je het uithoudt en rechtop zult blijven staan met Gods hulp. Voegen wij onze stem bij die van de honderdman en belijden: "Deze is waarlijk Zoon van God, dit is werke¬lijk goddelijk leven."
Dan spreken we op de hoogte van God zoals Hij ‘t ons ingaf.