Palmzondag (2000)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden
Palmzondag heeft iets weg van een karikatuur. Een koning op een ezel, het is net een spotprent. Vandaag klinkt het hosanna door de straten, over een paar dagen is het: aan het kruis met Hem. Het zijn dé elementen voor een dramatisch verhaal.
Mensen zijn gemakkelijk te beïnvloeden, toen en nu. De hardste schreeuwers krijgen de meeste aanhang, slechts weinigen hebben de moed om trouw te blijven, aan zichzelf, aan hun waarden en normen, aan hun overtuigingen. Als de massa zich tegen een bepaald persoon keert, dan moet je wel heel stevig in de schoenen staan om in je eentje tegen de stroom in te gaan.
Jezus was zo iemand die trouw bleef aan zichzelf, ook al besefte Hij heel goed welke gevaren hij liep. Hij bezat de innerlijke kracht om zich niet te laten ontmoedigen door de dreigende wolken aan zijn horizon, zich niet blind te staren op het hoera-geroep van palmzondag, maar oog en aandacht te houden voor zijn opdracht: dienstbaarheid en liefde preken en voorleven.
Palmzondag stelt ook ieder van ons de vraag: hebben wij genoeg innerlijke kracht om trouw te blijven aan ons christelijke geloof, aan onze opdracht om ons dienstbaar te maken aan de gemeenschap, en dat in een samenleving die dat dreigt te vergeten, in een tijd waarin dit niet meer de gewoonste zaak is?
Hebben wij genoeg visie, genoeg overtuiging, dat zorg en aandacht voor de ander, voor de kleinen en gekwetsten, de enige weg is die leidt tot echte vrede, tot een gemeenschap waarin iedereen zichzelf kan zijn? Want alleen dan zijn we trouw aan de Jezus zoals we Hem vandaag en de komende week ontmoeten.