Het offer

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 362 niet laden
Mensen die zich ooit bedrogen voelden, die zich misbruikt voelden in hun goede bedoelingen, in hun trouw, mensen die geloofden in een ideaal, in een leider, in een medemens en er alles voor over hadden en dan gedumpt werden als afval in een containerpark, dragen die ervaringen een leven lang mee als een wonde die maar moeilijk geneest.

Dergelijke drama's speelden en spelen zich af in het persoonlijk leven, in de politiek, in het kerkelijk bestel, in het beroepsleven, overal en nog het meest daar waar mensen opgeroepen worden om het beste van zichzelf te geven.

Deze tragedies worden niet meer toegedekt, integendeel, ze worden heel vaak uitgesmeerd en openbaar gemaakt en terecht.

Dat brengt een heel belangrijke verschuiving mee in ons waardeaanvoelen. We zijn alert geworden als iemand beroep doet op onze edelmoedigheid.

Alles wat naar offer ruikt staat onder verdenking.

Sneuvelen in een oorlog was vroeger heldhaftigheid. Nu is dat gewoon, pech hebben.

Thuis blijven om uw ouders op te passen werd bewonderd en nu roept dat medelijden op.

De moed opbrengen om een groot gezin groot te brengen, men werd er ooit voor gedecoreerd en nu wordt er mee gelachen.

Zelfs gewoon zijn plicht doen en een ander helpen, botst op onverschilligheid als men er al niet om gepest wordt.

Het offer heeft afgedaan. In de plaats daarvan is de cultuur gekomen van de zelfverwennerij. Elk reclamespotje is er vol van.

Vandaag horen wij in het evangelie wat ons Heer daarover denkt. Hij geeft geen theorie, verspeelt er geen woorden aan. Hij neemt doodeenvoudig een graankorrel in zijn handpalm. Levensnabijer kan het niet. Graan is brood, graan is leven. Maar als de graankorrel brood wil worden, zal hij moeten sterven, zegt Hij. Offer behoort tot het leven.

Dat wil niet zeggen dat je uw verstand niet moogt gebruiken om uit te maken wie of wat jouw offer waard is.

Maar met zelfverwennerij alleen kom je er niet Diegene die zichzelf verwent, de profiteur, is eenzamer dan diegene die leeft voor een ander.

Christus zelf zal het offer niet ontlopen, maar Hij zal het ook niet zoeken.

Het leven zelf wijst wel de weg. En als het offer komt, als het onvermijdelijk is, laat het dan gebeuren in voortdurend gesprek met God.

Hij is de enige die het zijn laatste, echte zin kan geven, de enige waarbij men zich nooit bedrogen voelt.