Jezus ervaren

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
De evangelist heeft het Taborgebeuren voor ons opgetekend als een boodschap van troost en bemoediging. Kijk in uren van duisternis en lijden naar Jezus en weet dat God in zulke uren ook bij je aanwezig is om je te sterken.

Niet alleen Jezus kende zo een Tabormoment. Allen die eerlijk God zoeken in hun leven, zullen zulke Tabormomenten mogen meemaken. Enkele dagen na de dood van Blaise Pascal, vond zijn dienaar in de zoom van zijn mantel een klein stuk perkament. Dit moest voor hem wel een bijzondere betekenis gehad hebben, want acht jaren lang had hij zich telkens de moeite getroost om dit stukje perkament uit zijn oude mantel te halen en het in zijn nieuwe mantel te naaien. Boven op het blad stond een kruis met een stralenkrans getekend en daaronder stond het volgende: ‘Het jaar van genade 1624, maandag 23 november, van ongeveer half elf tot ongeveer een half uur na middernacht, vuur, de God van Abraham, Isaak en Jakob, niet de god van filosofen en geleerden; zekerheid, vreugde, vrede, de God van Jezus Christus. Hij wordt alleen gevonden op de weg die het evangelie ons leert, vreugde, vreugde, vreugde! Mocht ik nooit van Hem gescheiden worden!' Deze tekst beschrijft zo'n Thabormoment. En daaraan dacht ik, toen ik het evangelie van deze zondag weer las. In de Schrift wordt dikwijls gesproken over mensen die onverwacht de Heer ontmoet hebben en door zo'n ontmoeting totaal veranderd zijn: Mozes, Paulus.

Diezelfde Pascal had eens een gesprek met mensen die God loochenden, zij zeiden tegen hem: ‘Zeker zouden wij ons leven veranderen, als jij ons zou kunnen bewijzen dat God werkelijk bestaat.' ‘Zo moet je niet redeneren,' zei Pascal. ‘Je zult God nooit ontmoeten als een buitenstaander, je zult God niet ervaren als je niet eerst probeert te leven naar Gods wil. Je moet eerst je leven veranderen, dan zul je weten dat God bestaat. Probeer maar eens te leven alsof God werkelijk bestaat. Behandel je naaste maar eens als een evenbeeld van God. Vergeef je medemens zoals God je telkens weer vergeeft. Probeer eens te bidden alsof God werkelijk naar je luistert.'

Deze woorden van Pascal zouden wij in deze vastentijd ter harte kunnen nemen. Als wij God zo weinig ervaren in ons leven, in onze moeilijkheden, in uren van pijn en zorg, dan is het misschien ook wel omdat wij God zo weinig plaats in ons leven geven. Lucas zegt dat Jezus dit Tabormoment mocht beleven, terwijl Hij aan het bidden was. Misschien moeten wij ook meer bidden om Gods licht over onze levensweg te zien stralen. Jezus mocht dat Tabormoment ervaren, terwijl Hij zelf vrijwillig de weg naar het kruis ging in gehoorzaamheid aan de wil van de Vader.

Willen wij niet altijd onze eigen weg kiezen? Laten wij ons niet te weinig leiden door Gods Voorzienigheid? Dikwijls zijn wij zo beperkt in ons oordeel, zoals Petrus die drie tenten wilde bouwen en die vergat dat Jezus de heerlijkheid alleen zou kunnen verwerven door het lijden te aanvaarden. De volle werkelijkheid van het geluk zal ook ons alleen ten deel vallen als wij door de dood zijn heengegaan.

Hoe komt het toch dat de glans van Jezus' heerlijkheid zo weinig binnendringt in ons alledaagse leven? Omdat wij te weinig leven vanuit ons geloof, te weinig leven vanuit de verrijzenis van Jezus. Mensen die leven vanuit het geloof in het eeuwig leven, zien alles in een heel ander licht. Die blijven met Jezus verbonden ook in kruis, lijden en ontgoocheling, omdat ze zeker zijn van de liefde van God.

Ik ben ervan overtuigd: als wij, zoals Jezus, ook in lijden en kruis, in gebed met de Vader verbonden blijven, dan zullen wij op elke weg die wij gaan, Tabormomenten beleven. Dan zullen wij elke dag minstens voldoende licht krijgen om de volgende stap te kunnen zetten. Wij zullen voldoende licht krijgen om samen met Hem verder te gaan op de weg naar Jeruzalem. Hoeveel mensen hebben dit vóór ons kunnen getuigen: ‘God bestaat, ik heb Hem ontmoet'!