Zeg op zijn tijd 'ja' en 'neen' (2006)

Weinigen gaan helemaal alleen door het leven gaan. De meeste staan onder invloed van een groep: familie, vrienden, klasgenoten, mensen uit de sport of de muziekwereld. Zij dragen bij aan onze weg. Wanneer wij van binnen uit aanvoelen dat bepaalde dingen niet kunnen, dan gaan we  er toch vaker in mee.  Daardoor gebeurt zinloos geweld, vernielingen, spot. Daarna zien wij hoe de schuld gemakkelijk naar de ander toe geschoven wordt. Hierin wordt de kracht en  zwakheid van ons mensenzichtbaar. Weinigen vullen hun levensweg op een heel eigen wijze in zonder afhankelijk te zijn van een groep. Zij laten zich niet bepalen door invloeden om hen heen, maar vervolgen trouw de weg die zij willen gaan. Een van die mensen was Jezus.
In eenzaamheid van de woestijn beproeft Jezus zijn roeping en krijgt te maken met twee krachten: het dienen van God en het meegaan met het kwaad. Er is de verleiding van het materialisme, avontuur en heersen of leven met God. ‘Bekoring' is een oud woord dat niet meer zo veel gebruikt wordt, maar nog steeds werkelijkheid is. Mensen worden ongelukkig omdat zij de verkeerde beslissing nemen of de verkeerde weg gekozen hebben. Terugkeer is vaker mogelijk, maar toch is er al veel kapot gemaakt en veel verdriet ontstaan. Geloven is dan meer dan alleen maar vroom doen. Het is ook wilskracht, alles op zijn waarde schatten. Kortom: je laten leiden door de gaven van de Heilige Geest. Jezus kwam niet uitgeblust uit de woestijn, maar vol van levenskracht. In de woestijn was hij beproefd en werd zijn roeping uitgezuiverd. Contouren voor de toekomst kregen steeds meer silhouet.
In deze veertigdagentijd mogen wij nadenken over onszelf en de krachten die ons leven bepalen, wanneer wij er mee te maken krijgen: in de stilte, gewelddadig of sluipenderwijs. Dan wordt er van ons ook een antwoord gevraagd. Geen ‘neen' durven te zeggen betekent geleefd worden. Heel ons leven zit vol van ja en nee. Willen wij ongebreideld consumeren of delen?  Willen wij zo veel mogelijk genieten of ook onze verantwoordelijkheid dragen? Willen wij de ander gebruiken voor ons eigen voordeel of voor de ander leven. Onze tijd spoort ons tot een leven aan, waarin wij zoveel mogelijk moeten kunnen genieten. Gezondheid, vrijheid en het opdoen van nieuwe ervaringen leidt ons af van de zieke en aan de kant staande mens. Het steeds meer willen bezitten maakt ons tot mensen die willen zijn wat wij hebben en niet willen kijken naar wie wij zijn. In de woestijn ontstaat inzicht in onszelf en anderen. De woestijn confronteert ons met het verleden, heden en toekomst. Zeker als wij onderweg zijn een noodzakelijke ervaring om onze weg te kunnen gaan. Mogen ook wij in deze tijd doelbewust op weg zijn naar Pasen.