Woestijntijd (2012)

Het wereldkampioenschap schaatsen wordt gehouden. Bob de Jong, Sven kramer en Ireen Wüst bereiden zich erop voor. Ze zijn al een tijdje geleden  begonnen met keihard trainen. Flink conditiewerk en interval- en snelheidstrainingen.  Een compleet wetenschappelijk uitgedacht programma.  Speciaal voedsel om het lichaam sterk te maken.  Nee, geen doping daar doen ze in de schaatssport niet aan.

En dan volgt iets heel belangrijks.  Na die enorme inspanningen doen ze het vlak voor het kampioenschap rustig aan.  Geen zware trainingen meer, geen conditiewerk, geen gewichten meer, maar rustig aan doen om het lichaam in een nieuwe balans te krijgen.  Een stapje terug om straks tijdens de wedstrijd verder te kunnen springen, of beter gezegd: sneller te schaatsen.

Ook Jezus zoekt dat stapje terug.  Hij wordt door de Geest naar de woestijn gedreven, staat er.  Even geen mensen om Hem heen.  Even geen parabels en gelijkenissen om te vertellen over het rijk van zijn Vader.
Nee, Hij trekt zich terug.  Keert zich in zichzelf.  Wat is mijn opdracht mijn zending mijn ideaal.  Een woestijn. Niets om je heen.  Geen activiteiten geen prikkels van buiten, maar een periode van verstilling.
In die periode denkt Hij na over God en mensen, over Gods belofte, over menselijke bekoringen. Hij hoeft het niet alleen te doen, staat er ook weer. Engelen staan Hem aan zijn zijde, maar toch alleen zonder mensen om Hem heen.  Weg van het drukke leven om na te denken te bidden en het stil te maken.

Voor die periode staan wij vandaag als geloofsgemeenschap.  De veertigdagentijd begint, want ook wij weten en voelen dat het goed is om soms even een stapje terug te doen, het stil te maken, te bidden om terecht te komen bij wie we zelf zijn en bij wat de bedoeling is van ons leven.  Elk mens mag dat doen op zijn eigen momenten.  Wij doen dat als gemeenschap in een periode van 40 dagen voor Pasen. Veertig dagen; De vastentijd heette dat vroeger.
Laatst zei iemand nog, dat ik, aan u allen, "de vasten" gewoon maar weer verplicht moest opleggen, zoals dat vroeger gebeurde. Dat kan en wil ik natuurlijk niet.  Dat laat U zich niet zeggen ook, want dat gevoel, die behoefte mag er toch bij elke mens van binnenuit zijn.  Het kan echt heel waardevol zijn.  Jezelf losmaken van het gewone dagelijkse leven, je dagelijkse gewoonten.  Sommigen kiezen daarom om deze 40 dagen geen alcohol te drinken of niet te snoepen.  Er komen zelfs tv programma’s die je uitdagen om 40 dagen geen seks te hebben.  Anderen organiseren actie om te sparen voor kinderen uit de derde wereld of voor de mensen die naar de voedselbank moeten of voor een andere kwetsbare groep mensen. Het zijn allemaal manieren om de voor ons liggende periode van veertig dagen in te gaan.  In navolging van Jezus die verbleef in de woestijn kunnen we verstilling zoeken, een klein momentje bidden, je iets ontzeggen, je kinderen iets laten bedenken en oog houden voor het feit dat alles wat kan toch echt niet altijd hoeft.
Het is geen crisisgedachte, maar een opstart van een nieuwe manier van leven, die Jezus ons voor houdt.
Een stapje terug om verder te kunnen springen op weg naar Pasen, dieper te geloven en meer mens te worden