# een les (hint) voor Abraham en voor de apostelen

- Auteur: Patrick Flo
- Datum: 4 maart 2012
- Liturgie: B-cyclus · Vasten · 2e zondag van de Vasten · paars
- Bron: https://preken.be/b/vasten/2/een-les-hint-voor-abraham-en-voor-de-apostelen/


Vandaag horen we twee

–voor mij toch – ‘mysterieuze’ verhalen:\
een vader die bereid is zijn enig kind te slachten om het te kunnen offeren; en\
apostelen die iets vreemds en overweldigend mee maken en er dan toch over\
moeten zwijgen. Ik ben zeker niet in staat daar alle mysterie uit weg te nemen,\
maar misschien mag ik op enkele dingen wijzen. \
 Ik\
vind het heel eigenaardig dat in het verhaal over Abraham die zijn zoon moet\
offeren helemaal geen psychologisch kantje aan is: het verhaal vertelt helemaal niets over de gevoelens van Abraham\
daarbij, ook niet van Isaak wanneer het\
hem toch uiteindelijk moet duidelijk zijn wat er met hem zal gebeuren als hij\
op dat altaar vast gebonden wordt. Er\
lijkt wel iets van het ‘menselijke’ te ontbreken. Daarom lijkt het me eerder\
een sage te zijn dan wel het verslag van een historische gebeurtenis, wat niet\
wil zeggen dat het niet waar zou zijn, maar het WARE, de WAARHEID ligt niet in\
het verhaal, maar in de BOODSCHAP . Het verhaal als verhaal, is niet belangrijk\
en wordt daarom ontdaan van alle details\
-waardoor we misschien niet meer de kern zouden zien- om de BOODSCHAP des korter en krachtiger te stellen. Die boodschap naar ons toe lijkt mij te\
zijn: wie is voor u God en wat wil jij\
met Hem te maken hebben?

\
\

Wie is voor u\
God? Onze tijd spreekt niet meer over goden en afgoden.\
Dat lijkt wel uit de tijd. En toch! Waar je alles in je leven voor over hebt,\
dat is je 'god', zelfs als je dat zelden of nooit met de naam 'god' zou noemen. Wat voor u boven alles gaat\
en alles moet voor wijken, dat is ‘je God’, en dat kan van alles zijn, maar\
telkens komt het neer op ‘ik eerst’ of\
misschien zelfs ‘alleen IK tel’, egoïcentrisme. Misschien heeft dàt ook\
gespeeld bij Abraham. Die nieuwe God voor Abraham –want die was compleet nieuw\
voor Abraham, Abraham en zijn tijdgenoten kenden alleen afgoden, die ook\
allemaal met het bevredigen van hun egoïsme\
te maken hadden- die nieuwe God ,dacht Abraham misschien, die kan ik misschien ook wel voor eigen gunsten winnen\
door hem offers op te dragen. In zijn\
tijd was het in het Midden-Oosten heel gebruikelijk om de eerst geborene aan de\
goden te offeren om een groot nageslacht te hebben, en die nieuwe God had hem\
toch over een groot nageslacht gesproken? Maar ook Abraham moet een weg gaan, een zoektocht naar die God, waarbij\
Abraham ook vergissingen maakt, net zoals wij. Ook wij moeten niet te rap\
denken dat we God ‘kennen’, dat we weten wie Hij is, dat we er ‘pak’ op hebben;\
we moeten niet te rap denken dat -door\
wat wij van thuis uit of vanuit onze opvoeding over God hebben meegekregen- dat\
we dan nu God kennen en nu op zak hebben en in die zin ook een soort macht over\
Hem hebben om die toch een beetje naar onze hand te zetten. Voor ieder van ons\
, net zoals voor Abraham, maar ook voor de kerk, is het leven een zoektocht naar God waarbij\
heel wat van onze ideeën en van onze verlangens tegenover Hem steeds verder\
moeten uitgezuiverd worden om God écht te leren kennen. Ook Abraham evolueert\
in zijn denkbeelden en verlangens en\
geleidelijk aan tot hij aan de plaats Moïra komt (wat betekent: zien, inzien,\
geopenbaard worden) dan gaat hij inzien,\
ervaren dat God geen mensenoffers wil:\
niet de zoon van Abraham, niet de bloedige mensenoffers om een politiek\
systeem te kunnen handhaven, maar ook\
niet de niet-bloedige mensenoffers van mensen die geofferd worden voor de\
economie, het kapitalisme, de winsten van multinationals, ons financieel\
systeem, het eigen gelijk, de macht van een instelling of een politieke partij,\
 de mensen- en kinderarbeid in de lage\
loonlanden voor de welvaart van een déél van onze wereld (waar –tussen\
haakjes- Broeder Delen de strijd tegen aanbindt)\
, niet de mensen die geofferd worden voor ons amusement\
en betere lezer- of kijkcijfers voor de massamedia. Dàt is althans al een stuk\
van de boodschap van deze lezing. Maar de boodschap ligt\
nog dieper, nl. wat is geloof, of nog beter: wat willen wij met dié God dan te\
maken hebben? Durven wij onze eigen\
godjes in ons leven, datgene wat voor ieder van ons in ons leven, ons eigen\
streven zo enorm belangrijk is, onze\
persoonlijke eigen ‘Isaakjes’, onze eigen voorgenomen zekerheden , durven we dat los te laten in het **vertrouwen**\
dat als we Gods wegen gaan, en niet de onze, we de beste weg gaan? Dat is wat\
Abraham doet, het is een houding van vertrouwen, een vertrouwensrelatie aangaan\
 zo van : als ik nu echt van het liefste dat\
wat van mij is, moet afzien , dan vertrouw ik er werkelijk ook op dat God erin\
zal voorzien, dat het door Hem zo tot een betere einde komt dan ikzelf met mijn\
keuzes en mijn zekerheden had verwacht. Maar dat doet pijn, aanvankelijk toch, zelfs veel pijn: het\
is als zelf gaan snijden in je eigen vlees. Ons verlangen naar de komst, de realisatie van Gods Rijk in deze wereld\
vraagt offers aan ons van nature uit egocentrisch denken en leven. Dat beloofde\
Rijk kan blijkbaar niet zomaar in onze\
schoot geworpen worden – ook al zou God dat misschien wel willen. Zoals het niet mogelijk is een droomhuis op\
zee te verwachten als vooraf niet de nodige heipalen in de zeebodem geslagen\
zijn. Het kan blijkbaar niet zonder de inzet, de arbeid, de medewerking, de\
ommekeer van de mens.

\
\

Is het misschien\
ook niet dàt wat er gebeurt met de drie apostelen in de evangelielezing, daar\
boven op de berg? Mogen zij daar niet\
even zien, in - als het ware een soort visioen- ervaren, doorzien wat het Rijk\
Gods worden kan, het Rijk Gods dat al in de kiem aanwezig was met Elia en Mozes? Maar …vertel het nog niet aan de mensen, ze\
zouden misschien wel denken dat het al bestaat, dat het hen zomaar gegeven kan\
worden. Wacht om hen er over te spreken tot ze gezien hebben dat het niet kan\
zonder in het eigen vlees te snijden, tot ze gezien hebben dat ook IK daarvoor\
zal moeten lijden.

