# Paaszondag (2009)

- Auteur: Ad van der Helm
- Datum: 11 april 2009
- Liturgie: B-cyclus · Paastijd · Paaszondag · wit
- Bron: https://preken.be/b/paastijd/pasen/paaszondag-2009/


Christus is verrezen. Alleluia! Hij is waarlijk opgestaan. Alleluia!

Gods
scheppingslicht omringt ons. We zien leven om ons heen in de natuur. Er
is leven volop. Dat leven vieren wij. Het is het leven dat door God
geschonken wordt. Het is waarachtig leven dat geworteld is in zijn
Woord. Dat leven wordt in ons gevoed door Gods nabijheid die wij vieren
in de sacramenten. Vannacht zijn zeven mensen door doopsel en vormsel
in de kerk opgenomen. Wij hebben allen onze doopbeloften vernieuwd en
God heeft ons een teken van zijn genade geschonken in Christus die als
een nieuw licht over ons is opgegaan.

Mogen wij op deze morgen opnieuw gevoed worden door
deze eucharistie die voorbode is van een nieuwe wereld: Gods koninkrijk
dat dichtbij is. Gods rijk van leven en liefde dat bij ons is
uitgezaaid.

Welcome
to all our English-speaking guests who celebrate with us this holy
Easter. The discovery of the empty tomb and the recognition of the
risen Christ change our world and our lives. God sends his message of
everlasting love to mankind. May we all understand this message and
receive new life in the risen Christ.

Bienvenue
à tous et à toutes de la langue française qui célèbrent avec nous la
Pâques du Seigneur. La découverte du tombeau vide et la reconnaissance
du Christ vivant changent notre monde et nos vies. Dieu nous envoie son
message de l'amour perpétuel pour l'humanité toute entière.
Pourrions-nous recevoir ce message d'espérence et la nouvelle vie avec
le Christ ressucité.

Herzlich
Wilkommen an allen der Deutschen Sprache die heute mit uns Ostern
mitfeiern wollen. Die Entdeckung des leeren Grabes und die Begegnung
mit der auferstandenen Christus ändern unsere Welt und unser Leben.
Gott schicket uns die Botschaft seiner dauerhafte Liebe für die ganze
Mensheit. Das wir diese Botschaft der Hoffnung empfangen können und das
neue Leben mit dem lebendigen Christus.

Bienvenidos
a todos los hispanoparlantes venidos a celebrar esta Pascua con
nosotros. El descubrimiento de la tumba vacía y el reconocimiento del
Cristo vivo cambia nuestro mundo y nuestras vidas. Dios nos envía su
mensaje de amor eterno a toda la humanidad. Que podamos nosotros
comprender este mensaje y recibir la vida nueva en el Cristo resucitado.

Vrijdagavond
was Andries Knevel in gesprek met Jeroen Pauw over de verrijzenis. Het
was eigenlijk geen gesprek. Het was meer een botsing van twee
standpunten. Pauw verwachtte een verklaring van iets wat volgens ons
verstand niet mogelijk is: een mens die dood was en dan weer leeft.
Ofwel de mens in kwestie was niet dood, ofwel het verhaal klopt niet en
is er geen sprake van verrijzenis. Pauw hoopte natuurlijk dat Knevel de
verrijzenis zou relativeren zoals hij dat onlangs deed met het
scheppingsverhaal van de zeven dagen. Knevel heeft dat gekenschetst als
een religieus mythisch verhaal en niet als een feitelijke weegave van
de oorsprong van onze wereld. Moeten we de verrijzenis niet ook als een
mythe zien? Het is jammer dat een gesprek over de centrale gedachte van
het christendom object is van zo'n armoedige discussie die uiteindelijk
niets oplevert.

De verrijzenis van Christus
is niet zomaar een feit dat op zichzelf staat. Alsof het een soort
wonder is van een dood lichaam dat weer in beweging komt. De opstanding
betekent geen herstel van het lichaam tot het bestaan zoals wij dat
kennen. Christus is opgewekt tot een nieuw bestaan, een leven dat niet
meer ongedaan kan worden, een leven dat niet meer onderworpen is aan de
krachten van dood en zonde, maar dat vervuld is van Gods levensadem,
zijn heilige Geest.

De
Schriften ademen opstanding. Steeds opnieuw ervaren gelovige mensen
opstanding: daar waar geen leven mogelijk is, biedt God zijn trouw die
bron van nieuw leven blijkt te zijn. Dat is een lange geschiedenis die
loopt van de bevrijding van de slavernij uit Egypte die we vannacht
samen met Israël gevierd hebben, tot aan bijzondere getuigenissen
vanuit de concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog waar de meest
recente glas-in-loodramen in ons kerkgebouw van getuigen die gewijd
zijn aan Titus Brandsma en Edith Stein. Waar leven naar menselijke
maatstaven onmogelijk is, komt God aanwezig en de mens die ontvankelijk
wil zijn voor die aanwezigheid getuigt van opstanding.

Wie
kan ontvankelijk zijn voor die aanwezigheid? Waarom blijven mensen zich
verzetten tegen het teken van de verrijzenis en kunnen zich niet in
geloof en vertouwen daaraan overgeven? We kunnen het vergelijken met
het bespelen van een viool. Dat is toepasselijk op deze ochtend nu ons
koor begeleid wordt door een aantal strijkers. Je hebt een aantal
snaren tot je beschikking en alleen als je die allemaal gebruikt, komt
het muziekstuk tot leven. Wanneer je alle noten op één enkele snaar
probeert te spelen, dan gaat het niet lukken, terwijl die ene snaar
toch veel mogelijkheden biedt.

Wie
de boodschap van de verrijzenis wil verstaan, wie zich wil openen voor
de aanwezigheid van God, probeert in zijn leven nieuwe snaren toe
zoeken die een nieuw klankkleur geven aan het leven. Wie alles maar op
één snaar wil spelen, maakt van zijn leven een armoedig, enkelvoudig,
ééndimensionaal muziekstuk. Veel mensen proberen de verrijzenis te
verstaan binnen hun kaders van de moderne wetenschap, binnen de grenzen
van hun menselijke dagdagelijkse denken.

Het
kader van de Schrift helpt ons echter om meer dan één snaar te bespelen
in ons leven. De doop die we vannacht vernieuwd hebben biedt ons leven
een andere toonaard. Door het doopsel herkennen we ons eigen leven als
een vrucht van Gods liefde.

In
de doop van Christus hebben we de stem van de Vader kunnen verstaan die
zegt: "Dit is mijn geliefde Zoon." Vandaag, nadat we Goede Vrijdag
getuige waren van Christus' doop in het bloed, van zijn ondergang in
lijden en dood, verstaan we opnieuw Gods stem in de verrijzenis, in de
getuigenis van het lege graf en in de verkondiging van de engelen: "Wat
zoek je de levende onder de doden? Hij is niet hier, Hij leeft! Ga naar
Galilea; daar zul je Hem ontmoeten." Zet je leven op een ander spoor.
Niet het spoor van het leven zoals de dagelijkse wetenschap dat ziet,
maar het leven zoals God dat ziet en zoals Christus het in Galilea in
al zijn gesprekken, ontmoetingen en wonderen heeft laten zien.

De
drie leerlingen van Paasmorgen: Maria Magdalena, Petrus en Johannes
hebben nog een weg te gaan om dit teken te begrijpen, zij moeten nog
leren de andere snaren van hun leven te bespelen en in gebeurtenissen
in hun leven die ze niet kunnen begrijpen, Gods hand te herkennen. Het
nieuwe bestaan van Christus neemt hen mee naar een nieuwe toonsoort in
hun leven.

Wijzelf,
wij verstaan de verrijzenis als een boodschap van Godswege aan onszelf,
heel persoonlijk. Ook ons is dat perspectief geschonken: leven vanuit
Gods Geest, leven zonder begrenst te zijn door de dood, maar een leven
leiden dat oneindig is en onbeperkt omdat het uit God is. Wie dat
perspectief verstaat, kan Pasen vieren met een vernieuwd hart en een
nieuw gemoed dat geworteld is in de verrezen Christus.

Zalig Pasen! Amen

