De taal van de liefde

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Men zegt wel eens: "Het is nu te mooi om waar te zijn!" In de eerste lezing hoorden wij een verhaal te mooi om waar te zijn. "Tot hun verbazing hoorde iedereen hen spreken in zijn eigen taal". Eén die spreekt, en allen verstaan het!

In onze tijd hebben wij wel heel andere ervaringen. In plaats van elkaar te verstaan groeien de mensen nog meer van elkaar weg: in Bosnië, Ierland, Israël. Men wil duidelijke verhoudingen, juist afgebakende grenzen, anders gaat het niet. Ook hier bij ons worden mensen gestoord door de aanwezigheid van vreemdelingen, Ma-rokkanen, Turken,... Zij blijven toch hun eigen taal spreken en wij verstaan hen niet. En we zeggen: stuur ze terug naar hun eigen land; anders gaat het niet.

De mentaliteit van scheiding en afzondering zit de mensen, van oudsher in het bloed. De Grieken noemden de vreemdelingen barbaren, de Romeinen beschouwden ze als vijanden. Jezus echter bracht een heel andere mentaliteit. Hij zag zijn vijanden als vrienden, want zij zijn allen kinderen van dezelfde hemelse Vader. Jezus is voor iedere mens gestorven. Daarom mag Hij tot ons zeggen: gij moet elkander vrienden noemen. Ieder mens mag God aanspreken in zijn eigen moedertaal. Het is de taal van de liefde.

De taal van de liefde is ons christenen vanuit de wieg meegegeven. ‘Heb uw vijanden lief' is op het paspoort van de christen geschreven. Deze houding om elkander te aanvaarden is in het christendom niet geleidelijk gegroeid, heeft zich niet ontwikkeld van generatie op generatie, maar de Kerk spreekt die taal van de liefde vanaf haar geboorte.

Eenheid en verscheidenheid horen in het christendom samen. Wij hebben allemaal verschillende gaven, maar wij zijn samen geroepen tot de eenheid van het Godsvolk. Zoals de ranken onderling met de wijnstok verbonden zijn, zo zijn wij allen in Christus met elkaar verbonden. Elke rassenscheiding is onmenselijk en voor christenen onlogisch.

Denken we even na: uw auto is een Japanner, uw pizza is Italiaans, uw koffie is Braziliaans, uw vakantie is Grieks, uw letters zijn Arabisch, uw schrijfwijze is La-tijns,... uw Christus is een Jood... en is dan uw gebuur alleen een buitenlander?

De wereld is stilaan een dorp geworden en we leven allemaal dicht bij elkaar. Een dorp dat zich van de wereld wil afsluiten, dat rondom zich muren opricht, gaat ten gronde. Een wereld die landen en volkeren wil scheiden door vijandigheid gaat ten gronde.

Vreemden worden vrienden: dat is de boodschap van de oorsprong, het ideaal van de voltooiing.

In deze wereld staan wij nog ver van het ideaal, er is nog heel veel te doen. Ook wij, christenen zijn nog verdeeld, wij spreken nog zo weinig de taal van de liefde, en koesteren nog maar pover de droom van de eenheid.

Toch willen wij ons inzetten om van onze wereld, vandaag nog toren van Babel, een stad van vrede te maken. Ondanks alle bittere ervaring mogen wij ons van dat ideaal niet laten afbrengen, wij zijn dat verplicht aan de Geest van Jezus.