De suggesties van de Geest

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Het is nog maar eens Johannes in dit Marcusjaar. Dat mag ons niet verwonderen. Het evangelie van Marcus is zo kort, dat je er geen 52 zondagen mee vullen kunt. Bovendien spreekt Marcus met geen enkel woord over Pinksteren. Daarvoor moet je bij Lucas en Johannes wezen. Dit keer is Johannes aan de beurt. Geen gemakkelijke literatuur. Hij heeft zo zijn eigen stijl. Hij gebruikt woorden met vele moeilijke resonanties. Elk woord is als het ware meerstemmig. Vandaag is dat in de lezing niet anders.

Eén ding is zeker: Pinksteren luidt de tijd in van de Geest. Vanaf nu slaat zijn uur. Zo gaat de beweging door. Na het grote uur van Jezus begint nu het uur van de Geest. Hij zal een helper zijn, een vertrooster, een advocaat van het goede. Als ik het stuk van deze dag goed lees, heeft de Geest vooral met waarheid te maken. Dankzij Hem zullen wij weten wie Jezus voor mensen is geweest en blijft. Gods Geest actualiseert Jezus. Volgens Blaise Pascal is Jezus de tijdgenoot van elke eeuw. Hij zal alle seizoenen dóórleven. Zoals bomen en struiken die ook dóórlevers zijn. Jezus zal winters en zomers overleven. Sterker nog: de seizoenen van elk menselijk bestaan zullen voortaan en voorgoed getooid worden met zijn aanwezigheid. Dankzij de Geest.

Hij zal ervoor zorgen dat het ooit gesproken woord voortdurend mensen aanspreekt en uitdaagt. Hij zal ervoor zorgen dat de beloofde vertroosting telkens opnieuw mensen geneest. Van eeuw tot eeuw, van continent tot continent. Tot in het verste huis, tot in de meest sjofele hut. Jezus' story zal nog gelezen worden in elke hotelkamer, op elke boot, in elke wachtzaal, in elke ziekenhuiskamer. Na twintig eeuwen zal er een betrouwbare stem zijn die ons iets zal suggereren van het grote verhaal dat verdergaat. Daar heeft de Geest een patent op. Hij zal mensen en de hele beschaving van mensen behoeden voor de leugen die doodmaakt. Hij zal waarheid suggereren. Daarom is het feest van Pinksteren zo betrouwbaar: het beliegt de mensen niet.

Dit feest confronteert mensen met waarheid. Daarom zal dit feest ook nooit populair worden. Het is te serieus. Te helder. En wij schuwen de waarheid. De waarheid over onszelf, de waarheid over het politieke spel, de waarheid zelfs van onloochenbare argumenten. Mensen voelen zich happy in de wazige waan van het schemerdonker. Wie met de Geest op pad gaat, heeft een kwalijke begeleider. Hij wil de waarheid dienen. Hij zoekt dus waarachtige mensen. Hij toont ons onze spiegel: zo mooi en zo lelijk, zo jong en zo oud is de mens. Zo vals is onze schijn. Zo broos is onze gespierde arm.

Daartegenover staat dat alleen waarheid geneest. En de Geest is zo delicaat, dat Hij die waarheid niet imponeert. Hij suggereert ons onze waarheid. Hij dringt zich niet op, maar Hij dringt wel aan. Hij klopt aan, maar Hij dringt niet binnen. Altijd op zoek naar de oprechtheid van de mens. Eens zullen waarheid en oprechtheid elkaar ontmoeten! Dat is Pinksteren. Met Pinksteren wordt één ding duidelijk. De Geest wil het volle gewicht geven aan de eerste en de laatste waarheid. Na twintig eeuwen is Hij dat nog niet moe. ‘Ik geloof daarom in de verrassingen van de heilige Geest.'

Dat is geloofstaal van kardinaal Suenens.