Hemelvaart (2009)

Over hemelse zaken kan je alleen spreken in hemelse taal.
Wetenschap loopt erin vast,
de ratio dringt niet door tot de hemelse Jezus.
We hebben dus de ogen, oren en tong nodig van het hart,
tegenwoordig noemen we dat intuïtie.
De eerste lezing is in die taal van het hart geschreven.
De tekst is oorspronkelijk één lange zin,
de schrijver struikelt over zijn woorden,
want wat hij beschrijft is te groot voor woorden.
Het is geen theologisch tractaat maar enthousiast geloof.
Het einde van die lange zin heb ik laten afdrukken.
God heeft alles aan zijn (dat is Jezus') voeten gelegd
en hem als hoofd over alles aangesteld,
voor de kerk, die zijn lichaam is,
de volheid van hem die alles in allen vervult.
Laten we proberen met de schrijver mee te gaan in zijn enthousiasme.
De hemelse Christus is aangesteld tot hoofd over alles,
en alles komt tot perfectie en eenheid in hem.
Dat hoofd heeft een lichaam.
Ja, de Christus komt tot perfectie in dat lichaam, -
dat lichaam - het is de kerk,
dat kleine groepje eerste christenen toen in Efeze,
dat onaanzienlijke groepje hier op 't Zand.
Wat stellen wij voor in heel de kosmos?! Minder dan een zandkorrel.
En toch beweert de schrijver dat deze groep hier de kosmische Christus compleet maakt.
Christus wordt compleet en gaaf in deze mensen hier.
In ons komt tot vervulling wat God met Jezus bedoelt.
Nog wel niet helemaal vandaag, het is toekomstmuziek,
maar toch ...
Het voorblad van de liturgie is een mooie illustratie van de schriftlezing.
Hildegard von Bingen (1098 - 1179) was een mystica en had vaak visioenen.
Zij liet ze uitbeelden door haar secretaris.
Een ervan ziet u afgebeeld.
U ziet de hemelse Christus - stralend over heel de kosmos.
Alles in allen is Hij.
Het kader is te klein voor deze stralende Christus.
U ziet hem met open handen naar ons geric ht.
Die mensenfiguur is tegelijk ook de kerk aan 't Zand, zijn lichaam.
Dan kijken we dus als het ware in een spiegel.
Tja, zo zegt het die eerste lezing.
Mystieke taal. Kunt u er nog in meegaan?
Het gaat in de mystiek om ervaringen
die je boven de aarde en de tijd uittillen
in een besef van harmonie met alles en iedereen,
een opgaan van alles in één kosmische ervaring.
Zulk soort ervaring heb ik zelf nooit gehad,
maar ik ga er vanuit dat er hier mensen zijn
die ook wel eens zoiets hebben ervaren.
Want die mensen zijn er ook vandaag de dag.
Ze zijn daarmee geen betere mensen of zo,
maar het is wel een geschenk,
en het kan je leven veranderen.
Na die hemelse ervaring komt weer het leven van alledag.
Met beide benen op de grond.
Dat leven kan er anders van worden,
er is sprake van meer liefde en mededogen,
een visie op datgene waar het op aankomt.
Je maakt je niet meer zo druk om niksigheden.
Dat is voor enkelingen weggelegd.
Maar met z'n allen mogen we ook iets meemaken.
Als we eucharistie vieren wordt de communie vaak uitgereikt met de woorden:
Lichaam van Christus.
Waar hebben we het dan over?
Lichaam van Christus - dat is allereerst de kerk,
de plaatselijke kerk, dus deze mensen op 't Zand,
en ook de wereldkerk waar we mee verbonden zijn.
Want zo beschrijft de brief dat in de eerste lezing:
de kerk die lichaam van Christus is.
We spreken van werkelijke tegenwoordigheid van Christus in de eucharistie.
Die tegenwoordigheid begint niet bij de consecratie,
maar is er al zo gauw we samenzijn,
ook in een dienst van Woord en Gebed.
"Waar twee of meer bijeen zijn daar ben ik in hun midden."
Die echte aanwezigheid van Christus wordt verdiept als Gods Woord klinkt,
en nog meer verdiept wanneer wij ons samenzijn mogen beklinken aan de Tafel van Christus.
Het brood dat wij dan met elkaar delen groepeert ons weer tot Lichaam van Christus.
Dat is de aloude belijdenis van christenen.
We lijken al te delen in de hemelse gloria.
Als dan het zonlicht door de ramen strijkt ...
Maar laten we niet gaan zweven.
De hemelse Christus moet handen en voeten krijgen op aarde.
Hoe komt dat lichaam van Christus tot perfectie, hoe wordt het gaaf?
Wanneer die Christus gestalte krijgt in ons dagelijks leven:
in liefde, barmhartig,
met open oog voor de zwakken,
met een hart voor mensen die worden uitgesloten.
Doen we dat, dan schijnt het zonlicht overal waar we zijn.