Hemelvaart (2006)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 554 niet laden

In overlijdensannonces lees je vaak teksten als: wat jij voor ons betekend hebt, zullen wij nooit vergeten. Ook al heb je ons verlaten, je bent niet weg. Wat wij met jou bezaten is altijd om ons heen.

Dat is ook de ervaring van de leerlingen van Jezus met Hemelvaart. Ook al is hij niet meer letterlijk bij hen, hij is nog voelbaar in hen en om hen heen. Zij voelen ahw nog Zijn kracht. Het is alsof hij in hen leeft en werkt.

Die ervaring, die ommekeer van intens verdriet en machteloosheid, die diepe put van dood en verdriet naar hoop en nieuwe moed om verder te kunnen spreekt uit het verhaal van de lezingen van vandaag.

Eerst staren de leerlingen alleen maar omhoog: alsof ze hem met hun blik willen vasthouden, alsof ze hem nog niet kunnen loslaten. De twee mannen (dezelfde als we aantreffen bij het lege graf op paasmorgen) roepen hen op hun ogen weer op aarde te richten. Daar zal de boodschap van Jezus moeten klinken, en vooral: daar moet die boodschap van Jezus gedaan worden. "Blijf niet staan, durf het leven aan; durf het leven aan, kijk de toekomst in", zegt een lied. Dan kan de aarde een plek worden van gerechtigheid en vrede, waar volkeren en mensen elkaar het licht in de ogen en een plek onder de zon gunnen.

Tot Jezus terugkeer geldt de opdracht: doe als hij. Houd niet vast aan harde oordelen en vooroordelen, maar gun mensen een menswaardig leven. Dat betekent vaak: de wereld op zijn kop, gaan waar geen wegen gaan.

Blijf niet staren naar de hemel, maar laat je raken door Jezus' boodschap en door Zijn leven. Dat betekent ook: jij hoort erbij; ieder schaap telt mee, hoe je ook bent, ook al ben je dat zwarte schaap zoals op de berg in het wandkleed staat. Ook als dat schaap in de gevangenis zit en wil trouwen. Ook als dat schaap net uit zijn huis gezet is. Ook als dat schaap eenzaam is en misschien wel erg zeurt in de ogen van anderen.

Blijf niet staren, maar ga de wereld in en houdt mijn gedachtenis levend. Want wat Jij voor ons betekende zullen wij nooit vergeten. Dat hebben die leerlingen toen ervaren. dat mogen ook wij nu ervaren en doen. Dat hopen wij ook onze communicantjes mee te geven op die mooie dag morgen. Ze hebben er lang naar toe geleefd, ouders hebben veel werk verzet om er een onvergetelijke dag van te maken. Dat feest morgen, dat zit wel goed. Maar of kinderen na de communie alleen maar blijven staren, alleen maar blij terugkijken op een mooie dag met een mooie viering en veel cadeautjes, is afhankelijk van ons volwassenen. Kunnen wij ze voorleven, kunnen wij ze laten zien wat dat betekent: ook jij hoort erbij, iedereen telt mee, iedereen mag tot zijn/haar recht komen? Zijn wij, die zeggen Jezus' boodschap uit te dragen, geloofwaardig in ons leven van alledag? Ik hoop het, en met vallen en opstaan mogen we laten zien dat zo'n omgekeerde wereld mogelijk is, dat mensen kunnen gaan waar nog geen wegen gaan.

Niet dat wij wonderdoeners worden, helemaal niet; maar hopelijk wel echte mensen, die zo open en eerlijk mens zijn dat anderen erdoor genezen en weer op adem komen. Zo houden we Zijn gedachtenis levend en zullen mensen zien wat hij betekende, ook nu nog in 2006 in Heerlen.

Amen.