Jezus trekt zich terug

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Toen we nog heel klein waren, kon het gebeuren dat we een mes of een schaar te pakken hadden gekregen. Misschien zijn we daar heel opgewonden de kamer mee in komen lopen, waar onze vader en moeder waren. Die zijn zeker geschrokken en hebben ons zo snel mogelijk dat gevaarlijke voorwerp afgenomen. Hoe vaak zijn we niet bij onze lurven gepakt als we de straat op wilden. Hoe vaak hebben ze ons niet moeten beschermen tegen het gevaar als we dit te snel en te vroeg opzochten. Toen waren we jong. Het was de tijd van dromen en spelen, van rommel maken en laten liggen. En vanzelfsprekend veronderstellen dat er anderen waren om het op te rui¬men. Het was de tijd van achter je veren gezeten worden op school, van punten als aanmoediging of waarschuwing.
Maar langzamerhand leerde je zélf. Je moest en je wilde ook zelf de dingen gaan doen en ontdekken. En als je ouders te lang voor jou wilden inspringen, dan werd je kwaad. Dan vielen er kwaaie woorden of je trok je terug in zwijgen. Zelf je kleren kopen, zelf je studie regelen, zelf verantwoordelijk voor je relaties. Je ontdekte dat je ouders er nog wel waren, maar een beetje op de achtergrond. Je kon een beroep op ze doen, maar als ze iets van hun ouderschap verstonden, wezen ze je terug naar jezelf. "Je kunt het, doe het maar, wij staan achter je." Opvoeden is vaak een kwestie van je op het juiste moment terugtrekken.

Zo is het ook hij God, zei iemand me deze week. "Ik heb ontdekt, pastor, dat ik in mijn ziekte er alleen voorsta. God doet het niet voor mij." En ik moest dat toegeven. God doet het niet voor ons en vandaag wil ik er aan toevoegen: Zo is het ook met Jezus, Hij trekt zich terug! "Het is goed voor u", heeft Hij gezegd, "dat Ik heenga. Gij zult kracht ontvangen; gij zult mijn getuigen zijn, ga uit over de gehele wereld." De apostelen staan voor het definitieve afscheid. Ze waren sinds Pasen al in verwarring; enerzijds in diepe rouw over Jezus die was gestorven, anderzijds het groeiend geloof: zo'n leven hoort niet aan de dood.
Vandaag zijn ze ermee klaar, vandaag kunnen en willen ze Jezus voorgoed laten gaan. Nu is het hun beurt. Maar tegelijkertijd, dat moet ook gezegd worden, blijft Jezus op de achtergrond aanwezig. We staan er alleen voor, ja zeker: God kan en wil aan veel dingen in ons leven niets veranderen en wij kunnen het niet op Hem afschuiven. Wij kunnen die kinderlijke vragen: "doe dit voor mij of doe dat" niet meer stellen. Precies zoals de apostelen naar zichzelf verwezen worden bij hun vraag wanneer Hij het koninkrijk voor Israël gaat herstellen. Jezus geeft er geen antwoord op, maar zegt alleen: "gij zult kracht ontvangen." Dat is het nu precies. Ik zal zorgen dat je het vol¬houdt. Ik zal zorgen, dat je steeds weer in de benen komt, als het gaat om onrecht, ziekte en verdriet, Ik zal zorgen, dat je niet wegzakt in egoïsme van "ik-voor-me-zelf en mijn kleine kring". Toch zou dat laatste vaak heel natuurlijk zijn, want hoe dikwijls zijn we niet ten einde raad? Ten einde raad met onze kinderen, met onze relaties, met onze zieken, met ons werk, met de grote opdracht van armoe en achterlijkheid in onze wereld? "Ik zal zorgen dat je het je steeds blijft aantrekken!" Dat is Gods aanwezigheid en Gods hulp in Jezus. Hij brengt mij op gang tegen mijzelf in.