Zesde zondag van Pasen (2009)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden

Ik las de afgelopen week een bericht over de protestantse kerk van Nederland. "Terwijl in onze samenleving de belangstelling voor religie en spiritualiteit constant is of zelfs groeit, voorzien kerken als de Protestantse Kerk niet in de specifieke behoefte van veel Nederlanders aan spiritualiteit. Het is de vraag of dit komt doordat de kerk er onvoldoende in slaagt de taal van de zoekers te spreken en niet uitzendt op hun golflengte?" Dat geldt voor de Protestantse kerk maar evenzeer voor de katholieke kerk.
En in een artikel van Belgische humanisten werd gesteld dat er een levensgrote kloof gaapt tussen de leiding van de kerk en haar basis. De leiding hamert steeds weer op zaken die aan de basis niet of niet meer leven en dus voelen steeds minder mensen zich aangesproken door uitspraken door de leiding gedaan. Nu is dat een probleem bijna zo oud als de kerk.
Dat het ook anders kan, vertelt ons de eerste lezing. De eerste christenen waren joden en ze zagen het christendom als een stroming binnen het Jodendom. Dat gaf de nodige problemen toen ook heidenen Jezus' boodschap aannamen. Joden mochten immers geen omgang hebben met heidenen.
Dat was in eerste instantie ook de houding van Petrus, maar hij was bereid om van dat standpunt af te stappen en toch naar de heidenen te gaan, in dit geval in de persoon van Cornelius. En hij zegt daarbij: nu begrijp ik pas goed dat God geen onderscheid maakt tussen mensen. Het gaat om verbondenheid op voet van gelijkheid, of het nu joden of heidenen zijn, katholieken of protestanten, conservatieven of vooruitstrevenden.
Helaas blijkt dit in de praktijk voor de leiding der kerken vaak een brug te ver, en worden mensen die afwijken van de officiële weg al gauw op het matje geroepen. Dat overkwam Petrus toentertijd ook: ook hij werd er door zijn collega-apostelen erop aangesproken dat hij bij heidenen in huis was geweest en met hen gegeten had.
Maar Petrus antwoordde met de woorden die ook in de tekst van vandaag staan: Wie kan nog weigeren deze mensen te dopen, nu zij net als wij de heilige Geest hebben ontvangen. Petrus en zijn collega's onderkenden dat de geest van Jezus ook werkzaam was in gelovigen uit het heidendom, en dat zij dus moesten afstappen van hun eerdere standpunten en ook deze gelovigen hun eigen ruimte moesten geven.
Dat was toen best een heel ingrijpende beslissing. In de praktijk heeft het toen nog jaren gerommeld tussen zeg maar conservatieve christenen uit het jodendom die dat heidense gedoe maar niets vonden, en vooruitstrevende christenen zoals bijvoorbeeld Paulus, die een groot ijveraar was voor de gelovigen uit het heidendom. Die tegenstelling is blijkbaar iets van alle tijden.
De vraag is: waar vind je de Kerk van Jezus. Petrus wist het antwoord: Daar waar de geest van Jezus werkzaam is, en waar de geest waait is beweging, zijn mensen in beweging in de geest van Jezus. Nu pretendeert de kerkleiding een beetje dat zij degenen zijn die de heilige geest in hun broekzak hebben en dat de basis dus te luisteren heeft naar wat de leiding zegt.
En jammer genoeg heeft die leiding te weinig oog voor het waaien van de geest in al die mensen aan de basis, gewone mensen, meestal niet theologisch geschoold, maar wel geïnspireerd door Jezus' boodschap.
Jammer genoeg roept de kerkleiding te vaak: dit mag niet en dat mag niet, je moet onze regels volgen anders hoor je er niet echt bij.
Jammer genoeg spreekt de kerkleiding vaak een taal die heel veel gelovigen aan de basis niet of niet meer verstaan. Daarom voelen zij zich niet geïnspireerd door de leiders en gaan ze meer en meer hun eigen weg. En zo zie je in onze tijd wel belangstelling voor spiritualiteit, maar worden steeds meer mensen onkerkelijk, juist omdat ze de taal van de kerk niet meer verstaan. Of wellicht moet je het andersom zeggen: de kerk verstaat hun taal niet meer en is van hen weg gegroeid.
Daarom is het des te belangrijker dat wij als plaatselijke geloofsgemeenschap elkaar weten te inspireren om de idealen van Jezus waar te maken, met elkaar en voor elkaar, dat hier de Geest van Jezus ruimte krijgt om te waaien. De kerk van Jezus leeft daar waar mensen in beweging zijn in zijn Geest. Mogen wij hier ter plekke die kerk van Jezus zijn.