Hij opende de Schrirten

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Het is heel moeilijk mensen van hun twijfels af te helpen. Je merkt dat al in de trein. Met een groot bord staat op het perron aangegeven: Amsterdam. Naast de deur van de trein is een verlicht raampje waarop staat: Amsterdam. Iemand stapt in en vraagt de conducteur: ‘Mijnheer, gaat deze trein naar Amsterdam?' ‘Ja mevrouw'. Voor ze gaat zitten, vraagt ze aan de man die in de coupé zit: ‘Gaat deze trein naar Amsterdam?' ‘Ja mevrouw'. Ze aarzelt even en loopt dan toch maar door naar een volgende coupé om daar nog eens te vragen of deze trein naar Amsterdam gaat. De man van de eerste coupé hoorde dat en werd kwaad. ‘Mevrouw, dat vroeg u mij net ook. Vertrouwt u mij soms niet?' ‘Ja, natuurlijk wel, mijnheer, maar ik ben zo bang dat ik verkeerd instap'. Mensen die onzeker zijn en twijfelen zijn moeilijk te overtuigen. Iets van die mevrouw zit in ons allemaal.

Geloven in de verrijzenis en een hiernamaals is voor veel mensen moeilijk. Dat was her ook voor de leerlingen van Jezus. Geen enkel bewijs kan hen overtuigen. Jezus staat plotseling in hun midden. Ze schrikken en denken een geest te zien. Jezus laat zijn handen en voeten zien en laat zich betasten. Van vreugde en verbazing geloven ze niet. Jezus eet een stukje geroosterde vis om te bewijzen dat Hij geen geest is: ze komen niet tot geloof. Deze hele verschijning van Jezus draagt weinig of niets bij tot hun geloof. Het is goed dit te weten. Niemand van de leerlingen is ooit overtuigd geraakt van de verrijzenis van de Heer door welke verschijning dan ook.

Dit geldt evenzeer voor ons. Stel dat de Heer aan iemand van ons zou verschijnen, dan zouden we dat niet geloven. Dan denken we aan een zinsbegoocheling, of aan hallucinatie of hysterie. Maar we zijn allerminst geneigd zo iemand te geloven.

Hoe kom je dan wel tot het geloof in de verrijzenis? Wel, net als de leerlingen. De heilige Schrift, de Bijbel moet voor ons opengaan. Een andere weg om tot geloof te komen is er niet. Jezus heeft dat zelf verteld in zijn verhaal over Lazarus en de rijke vrek. De rijke vrek die dagelijks geniet in overvloed, en niets kan missen voor een ander. En Lazarus, die met zweren overdekt nog geen kruimeltje krijgt van de tafel van die vrek. Beiden komen te sterven. Lazarus wordt ontvangen in de schoot van Abraham, en de rijke vrek moet nu honger en dorst lijden. De rijke vraagt of iemand zijn broers op aarde kan gaan waarschuwen. Het antwoord is heel treffend: ‘Als jouw broers niet luisteren naar Mozes en de profeten, zullen ze zich ook niet laten overreden als iemand uit de dood opstaat'.

Daar ligt dus de weg om tot geloof te komen: bij Mozes en de profeten; bij de Bijbel. Het verhaal van de eindeloos trouwe God met de mensen.

Dr. Moody schreef een boek over de ervaringen van mensen die klinisch dood waren. Hij heeft 150 mensen onderzocht die vertelden dat ze na hun dood een hiernamaals hebben gezien. 150 mensen, gelovigen en niet-gelovigen, die hetzelfde vertellen. Maar dat boek van deze Amerikaanse psychiater zal je niet tot geloof brengen. Het kan hoogstens een steun zijn voor je geloof. Maar als je niet gelooft zul je van dit boek zeggen: Och, die mensen waren niet echt dood, het is een hallucinatie geweest van die mensen.

De enige manier om tot geloof te komen is volgens Jezus: door de heilige Schrift. Dat verhaal van de eindeloos trouwe God die door alle eeuwen heen de mens nooit heeft losgelaten. Ook niet toen die mens ontrouw was. Ook niet toen die mens tegenviel. Pas als wij iets begrijpen van Zijn trouw en Zijn liefde kun je tot het geloof komen dat Zijn trouw en Zijn liefde ook een dode niet loslaat. Nooit, want Zijn trouw is eindeloos. Pas als wij iets van zijn trouw aan den lijve hebben gevoeld, kunnen wij geloven dat Zijn trouw over de grenzen van de dood heen reikt.

Maar hoe kunnen we daarvan mensen overtuigen die van andere mensen en van andere christenen ontrouw hebben ervaren? Onze tijd wordt niet gekenmerkt door trouw. Want ontrouw en woordbreuk is aan de orde van de dag. En ongeloof gaat daarmee hand in hand.

Het is te hopen dat we aan elkaar iets van Gods trouw mogen ervaren. Het is nodig om te kunnen geloven.