Het mysterie van de kerk

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Over de Kerk wordt tegenwoordig erg negatief gesproken. Wij spreken dan als buitenstaanders over de buitenkant en wij vergeten dat wij zelf die Kerk zijn, de Kerk dat zijn wij. Wij vergeten dan dat de Kerk in wezen een mysterie is, een goddelijk gebeuren. Christus zelf heeft zich geïdentificeerd met zijn volk onderweg en Hij trekt met deze Kerk mee tot aan de volheid van de tijd.

De eerste verzen van het evangelie van vandaag spreken ons op een meesterlijke wijze over het mysterie, de binnenkant van de Kerk. "Terwijl zij samen over hun ontmoeting met de Verrezene spraken, kwam Jezus zelf in hun midden staan en zei: ‘Vrede'." De Kerk dat zijn wij, gelovige mensen, die samen getuigend spreken over onze ervaringen met de levende Heer. Zoals de eerste christenen verklaren wij met een brandend hart: wij hebben de Heer gezien, Hij leeft. Zo begint de Kerk in het hart van ieder van ons daar waar wij samen Jezus mogen ervaren als de levende, als iemand die ons altijd helpend nabij is, die ons doet leven en die hoop schenkt. Dit kleine geloof, dit kleine licht van hoop en leven zal in ons hart een vreugdevuur ontsteken en terwijl wij zo samen eucharistie vieren, waardoor de Kerk zich constitueert en manifesteert, komt Jezus zelf in ons midden staan. Immers waar twee of drie in zijn Naam aanwezig zijn, daar is Hij als de levende in hun midden. Onze samenkomst op zondag is meer dan een praatje over de actualiteiten of over het wereldgebeuren, het is een samen gedenken van het leven, de dood en de verrijzenis van de Heer. Jezus staat niet buiten ons leven of buiten onze tijd, maar Hij trekt met ons mee als een bevrijdende God die ons de Schriften verklaart, als een sterkende God, die samen met ons het brood deelt. Waar wij zo samen zijn met de Heer spreekt Hij ons zijn vrede toe en schenkt Hij ons zijn Geest. Ook als wij Gods wegen en Gods gedachten niet kennen, weten wij toch dat Gods gedachten altijd ge¬dachten zijn van vrede en hoopvolle toekomst. Als wij zo samen eucharistie vieren weten wij uit eigen ervaring dat de Heer leeft en dat Hij ons zendt om van die blijde hoop aan anderen te getuigen.

Dat is het mysterie van de Kerk dat wij elke zondag vieren wanneer wij, zoals de eerste christenen samen komen rond woord en brood. Wij vieren de aanwezigheid van de Heer onder die tekens totdat Hij wederkomt. Maar het is een werkelijke aanwezigheid die ons de kracht geeft om, zoals Jezus, in ons dagelijks leven lijden en vreugde met anderen te kunnen delen. Wie zo geboeid wordt door het mysterie van de Kerk zal zich aan deze Kerk niet ergeren, zal de gemeenschap van de gelovigen niet verlaten, ook al weten wij dat die Kerk in ballingschap nog altijd bekleed is met de mantel van zwakheid en menselijkheid. Dan zal bewaarheid worden wat Johannes schrijft in het Boek der Openbaring: "Ik zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem van God uit de hemel neerdalen, schoon als een bruid die zich voor haar man heeft getooid. Ik hoorde een stem die riep: ‘Zie hier Gods woning onder de mensen. Hij zal bij hen wonen, zij zullen zijn volk zijn en Hij zal hun God zijn'." De buitenkant van de Kerk, die ons zo ergeren kan, zal dan wegvallen en de binnenkant zal zich voor onze ogen ontsluiten. Zo lang zullen wij moeten standhouden. Ook dat hoort bij Pasen.