Op de weg van de hoop (2009)

Kinderen kunnen heel goed zijn in het vragen van iets dat ze zouden willen krijgen, ook al weten ze dat de kans op vervulling van hun wens heel klein is. Ik herinner me dat ook. Het was vlak na de oorlog en mijn ouders hadden het niet breed. Toch had ik mijn zinnen gezet op een nieuwe fiets. Iedere keer als ik erover begon kreeg ik als antwoord van mijn moeder: als Pasen en Pinksteren op één dag vallen dan krijg jij een nieuwe fiets. Dat was een antwoord dat mij de mond snoerde.

Gelukkig voor mijn moeder wisten we toen beiden niet dat Pasen en Pinksteren veel met met elkaar van doen hebben en eigenlijk samenvallen op de zondag van vandaag als we lezen uit het Johannesevangelie. Bij deze evangelist vallen Pasen en Pinksteren samen. Mooie en toepasselijke lezingen voor vandaag, nu Moira en Chris gevraagd hebben om het sacrament van het vormsel.

Op een wonderlijke wijze komen in het evangelie van vandaag thema's bij elkaar.
Twee weken geleden is hier achter in de kerk een ingrijpende verbouwing gereed gekomen van de ingang van de kerk, zij had als thema: licht en zicht. Dat licht en zicht werd bereikt door oude deuren en afsluitingen in wanden en vloeren te slopen en door met glas en openheid de kerk transparanter, doorzichtiger en sprekender te maken. Bij het binnenkomen van de kerk kunt u bemerkt hebben hoezeer de mensen die zich hiervoor hebben ingespannen in hun opzet zijn geslaagd.
In het evangelie is ook sprake van deuren, de deuren van de verblijfplaats van de leerlingen. Daar geen transparantie, geen uitzicht en licht. Ze bleven gesloten want de leerlingen waren bang. Ze zullen verhalen hebben uitgewisseld over alles wat er was voorgevallen, ze bespraken met elkaar dat ze voorzichtig moesten zijn voor die boze buitenwereld en welk risico zij liepen als leerlingen van iemand die gekruisigd was. Logisch dat ze de deuren gesloten hielden, zodat niemand er in kon en zelf durfden ze niet naar buiten.
Het beeld van de gesloten deuren reikt dieper , is tegelijk een beeld van de deuren van hun hart die tot nu toe gesloten zijn. De leerlingen, al hebben ze de boodschap over Hem al gehoord, staan nog niet werkelijk open voor de Levende.

Dat was wel het geschikte moment voor Jezus de Levende om zich aan de leerlingen te presenteren. Hij wacht niet voor de deur, hij meldt zich niet aan. Hij komt gewoonweg door de deuren van angst en isolement heen. Het is alsof hij de vragen heeft gehoord, de twijfel en het gebrek aan geloofsovergave heeft begrepen, de angst heeft waargenomen. Hij laat zich aan de leerlingen zien op het moment dat Hem goeddunkt. Nu ontsluit zich voor hen de toegang tot het paasmysterie, zomaar ineens....... onweerstaanbaar .

Wat de Levende meebrengt als hij zojuist heel speels door de gesloten deur komt is 'vrede'. Gewoonlijk verstaan we dit woord in tegenstelling tussen oorlog en haat. Maar het hebreeuwse woord sjaloom is veel breder: het slaat op een wereld in heelheid in zijn totaal, door God zo bedoeld vanaf den beginne. Wat gebroken is, wordt heel,- wat verloren is, gevonden - vrede, een ander woord voor Pasen, voor leven, voor een nieuw begin.

De Levende is als nieuwe mens ons in die wereld van God voorgegaan. Vrede is zijn handelsmerk. De leerlingen zijn de eersten die bij die nieuwe wereld betrokken worden door de Levende zelf. Door geen enkele afschotting of versperring laat hij zich tegenhouden. Plots staat hij daar: spreekt het vredeswoord en stuurt hen op pad: "zoals de Vader mij gezonden heeft zo zend ik jullie" en hij blies over hen: "ontvang de heilige Geest en verdrijf uit de wereld alles wat tegen God is en wat mens en schepping ervan weerhoudt zich te ontwikkelen naar Gods bedoelingen....."

Zo simpel beschrijft Johannes het. In een paar woorden en een klein gebaar: hij blaast over hen, ontvang de Heilige Geest. Zo geeft Jezus zijn eigen opdracht door aan zijn leerlingen. Zo delegeert hij hen om het werk dat hijzelf begonnen is, voort te zetten

Is er een mooiere zondag om het sacrament van de Geest, het vormsel te bedienen? Is er een mooiere zondag om ons allen die gedoopt en gevormd zijn eraan te herinneren dat de Geest de kracht van God, in ons werkt, in ons die gedelegeerden zijn van Jezus in zijn vredeswerk? Gedelegeerd om aarde en mensen tot hun uiteindelijke bestemming te brengen?
Is er een mooiere zondag om jullie Moira en Chris verder mee op te nemen op de weg die voor ons zichtbaar wordt als Jezus de gesloten deuren opent, ook voor jullie? Want het sacrament van het vormsel is , naar wij geloven, het teken waarin de Heer zegt: Mijn Geest trekt met jullie mee, Mijn kracht zal jullie inspireren als je vraagt wat moet ik dan doen? Wat moet ik dan zeggen?
Geesteskracht zal jullie ingeven wat te doen, wat te zeggen, hoe bij te dragen aan Gods nieuwe wereld die met Pasen definitief is doorgebroken. Nu Gods Geest vandaag zo uitdrukkelijk over jullie wordt afgebeden en jullie wordt opgelegd, worden jullie ook Jezusgedelegeerden en weet dat je daarin niet alleen staat.
Je staat er voor, samen met velen die al eerder zich hebben laten raken door hem. Ik denk daarbij bijzonder aan jullie ouders die naar hun beste vermogen jullie op de weg van Jezus hebben gezet. Ik denk daarbij ook aan de concrete geloofsgemeenschap waarmee jullie je in je leven zullen verbinden. Het is toch het aloude geloof van de kerk dat Gods Geest, zijn kracht bezielt, niet alleen ieder die bij doop en vormsel werd gezalfd, maar ook de gelovige gemeenschap. Daarin mag je je thuis voelen en daarop mag je, wanneer nodig ook altijd een beroep doen.

Zo wordt het sacrament dat jullie gaan ontvangen een teken van bemoediging op de weg van de hoop voor jullie zelf en voor ons allemaal. Een teken van bemoediging op de weg van de hoop, dat kunnen we allemaal heel goed gebruiken, in een situatie van een kerk die op het ogenblik niet precies als een succesverhaal klinkt, een kerk die sterke neiging heeft om de deuren weer te sluiten en zich af te sluiten van de wereld, terwijl daar toch onze roeping ligt, zoals de Levende ook aan ons zegt.
Dat de zalving en handoplegging die jullie gaan ontvangen een teken mag worden dat jullie sterkt en moed geeft en dat ook onze geloofsgemeenschap daardoor aangeraakt mag worden om in geloof, hoop en liefde vol optimisme te getuigen van Hem die leeft, dat is mijn wens aan jullie en ons gebed tot de Heer van alle leven.