Geraakt (2009)

We ontvangen per dag duizenden impulsen door wat we zien en horen. Lang niet alles dringt tot ons door en dat is maar goed ook want we zouden er stapel gek van worden. Om dat te voorkomen selecteren we voortdurend. We kunnen rustig naar een film kijken waarin de aangewezen vijanden bij bosjes neer vallen, maar het raakt ons van geen kant. In de film the Passion of Jesus Christ zien we wat een geseling betekent. Niet om aan te zien! Je zou er zo door geraakt kunnen worden dat je er misselijk van wordt. Vervolgens zien we de overlevenden van een gezin na een ramp, hoe ze proberen te overleven. Dan kunnen we er door geraakt worden zonder er ziek van te worden. Misschien welt de drang op om te helpen. Dat is helemaal geen ziekte. Dan kan er bij ons iets los komen waardoor we plotseling actief worden.
Als we ons erdoor hebben laten raken kunnen we ons zelfs een stuk beter voelen nadat we iets gedaan hebben om ontstane nood te lenigen of te verzachten.
Het is inderdaad zo dat sommige mensen door niemand of niets geraakt worden, behalve door de nood die hen zelf op een onverwacht moment overkomt. Zijn die dan gelukkiger? Zeker niet: er zit nu eenmaal meer muziek in een vioolsnaar dan in een blok beton. Dat kan ook van mensen van dien aard gezegd worden. Wat we zien of horen kan ook in ons een geweldige weerklank veroorzaken. Maar wellicht heeft datgene wat vlakbij is of diegene die vlakbij en die we kunnen aanraken een veel grotere "impact", zoals dat tegenwoordig heet. Want we ervaren dat veel van wat we te zien krijgen of te horen dikwijls onder boerenbedrog gerangschikt moet worden, maar als we het ook kunnen voelen wordt dat anders; het gevaar erdoor geraakt te worden is dan ook veel groter. Het kan zelfs levensgevaarlijk zijn, zoiets als het aanraken van een hoogspanningsdraad. Toch zijn er mensen die het daar op laten aankomen.
En zo komen we uit bij die Thomas uit de evangelielezing van vandaag. Die was waarschijnlijk al door schade en schande wijs geworden na van alles wat hem te horen te zien was voorgehouden. Wat er over de vermoorde Jezus gezegd werd, het zou wel. Wat anderen zeiden te hebben meegemaakt, ze kunnen vertellen wat ze willen. Hij behoorde tot Jezus' vrienden, maar wist nu niet hoe het verder moest en daarom wilde hij ook de gewonde Jezus opnieuw aanraken om geraakt te worden. En zo gebeurde het. Het heeft iets primitiefs, zoals bij een kind dat in het stopcontact wil peuteren of de hete kachel aanraken. Het wil toch een keer ervaren wat er dan gebeurt.
We zouden ons nu kunnen voorstellen dat we de littekens aanraken van iemand die gewond is geraakt of mishandeld, van iemand die we hebben bewonderd om zijn of haar goedheid. Dan gaat er iets door je heen, iets als een vonk die over slaat. Dat kan levensgevaarlijk zijn, zoals veel christenen later hebben ervaren.
Dat gebeurde met Thomas. Dat kan ook ons gebeuren als we geraakt willen worden door die Jezus van Nazareth met zijn idealen. Fysiek Hem aanraken kunnen we niet meer, maar we hebben wel de mogelijkheid om de hand te leggen op zo veel lijdende en verdrietige mensen, lotgenoten van de gegeselde en vermoorde Jezus, vlakbij ook. Als we ons door hen laten raken, laten we ons , net als Thomas, door de nu verrezen Jezus raken. Hij heeft er toen zijn leven verder naar ingericht.