Paaszondag (2003)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 554 niet laden
Toen Jezus in zijn dagen in Palestina verkondigde dat liefde superieur is aan - en het altijd wint van - geweld, vond het machtige romeinse rijk dit zo gevaarlijk dat zij hem executeerden. In onze wereld van vandaag, die totaal gedomineerd wordt door economische en militaire macht, lijkt liefde nauwelijks kracht te hebben en een factor te zijn die te veronachtzamen is. Wat kan liefde uitrichten tegenover zo'n overmacht? Maar denk nooit dat een kleine groep toegewijde mensen de wereld niet kan veranderen. De waarheid is dat zij de enigen zijn die de wereld ooit hebben veranderd.

In 1980, op 24 maart, werd in El Salvador bisschop Oscar Romero, de stem van de liefde, het zwijgen opgelegd door geweld. Maar hij had tevoren al voorspeld, dat hij zou verrijzen in het volk van El Salvador. En hij leeft! Ogenschijnlijk dood, leeft hij voort in de harten van de mensen.

Wij moeten het evangelie van liefde, ongeacht de gevolgen, blijven uitdragen; en geloven dat het wat uitricht; geloven dat liefde het tenslotte altijd wint van geweld. Een bekende uitspraak van Dom Helder Camara is: ‘Let goed op jouw manier van leven, want het is het enige evangelie dat de meeste mensen lezen.'

Het is Pasen. Jezus de ogenschijnlijke verliezer tegenover geweld, is de overwinaar. Ogenschijnlijk dood, Hij leeft. Dit is geen eenmalige gebeurtenis van 2000 jaar geleden. Pasen gebeurt nog altijd, ook dichtbij, waar mensen uit dodelijke - persoonlijke of sociale - situaties opstaan.

Ik kan niet nalaten om op deze Paaszondag het verrijzenisverhaal te vertellen van Ahmed Aziz. Vier weken geleden kreeg hij zijn asielstatus. Hij is 32 jaar; hij heeft nooit in zijn leven een plek gehad waar hij mocht zijn. Hij behoort tot een moslem-minderheid in Myanmar, het vroegere Birma, die zwaar werd onderdrukt door het dictatriale regiem. Zijn vader stierf toen hij 1 jaar was. Zijn moeder vluchtte toen met hem naar Bangladesh. Toen Aziz elf jaar was, deigden hij en zijn moeder weer te worden teruggestuurd naar Myanmar. Zijn moeder verdween met de woorden: ‘jongen, red jezelf'. Hij heeft nooit meer iets van haar gehoord. Jarenlang zwierf hij op de straat om te overleven. In 1998 kwam hij als vluchteling naar Nederland. En vandaag, na vijf jaar, heeft hij een status.
‘Hoera, ik besta', riep hij op die dag.

Dat Ahmed Aziz bestaat, heeft hij letterlijk te danken aan de taaie solidariteit van Wiel Janssen uit Voerendaal, die al die jaren als een terrier gevochten heeft met overheidsinstanties om dit te bereiken. Echte solidariteit! Echte liefde!
‘Hoera, ik besta'. Het is Pasen voor hem, maar wel dank zij de taaie inzet van een ware vriend in nood.

Ja, Pasen gebeurt elke dag, maar je moet het willen zien, waar mensen opstaan uit dodelijke situaties en tot leven komen, waar levenskracht het overwint van de dood. Ik wens u allen een Zalig Pasen toe.