Pasen (2003)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden
Pasen is het feest van "en toch", van hoop dat toch kan gebeuren wat je eigenlijk niet verwacht dat toch werkelijkheid kan worden wat je voor onmogelijk houdt.
Jezus was dood en begraven en toch ging zijn leven verder. Zijn tegenstanders hadden hem de mond gesnoerd, voor altijd dachten ze, en toch bleef zijn stem klinken, en toch ging zijn boodschap verder. Alles leek afgelopen, zijn optreden, zo veelbelovend, leek een fiasco, en toch werd zijn werk een wereldwijd gebeuren, zijn werk gaat door tot op de dag van vandaag.
Dat is het wezen van ons Paasfeest. Dat was het al voor de joden. Voor hen was Pasen het feest van bevrijding van de slavernij uit Egypte: dat ze een nieuwe toekomst in vrijheid kregen, leek onmogelijk: dat de farao hen liet gaan leek onmogelijk, dat ze door de zee naar de overkant konden, leek onmogelijk, dat ze die barre tocht door de woestijn overleefden, leek onmogelijk.
Telkens weer wanhoopte het volk, dan morden en mopperderden zij, en telkens weer gebeurde het schijnbaar onmogelijke: ze konden verder, op weg naar hun vrijheid, hun toekomst, hun leven. Een groot deel van de bijbelse verhalen onderstreept dit gegeven: waar mensen er vaak een puinhoop van maken, waar mensen wanhopen aan de toekomst, blijkt God toch dingen ten goede te kunnen keren. Iets dat alleen mensenwerk is, staat zwak en kan ten onder gaan, maar als God erachter zit, dan is er toch toekomst.
Zo hebben mensen God ervaren. En zo hebben velen in God de moed gevonden om door te gaan, om niet het hoofd in de schoot te leggen en te zeggen: het haalt toch niets uit.
Wat betekent Pasen voor ons? Is het voor ons ook dat feest van hoop, van "en toch". Vrede in de wereld, geen oorlogen meer, geen moordpartijen, is dat voor ons een droom, waarvan we zeggen: doe komt toch nooit uit, of zeggen we: ondanks alles wat ik op TV zie, blijf ik erin geloven en blijf ik me ervoor inzetten.
Een goede samenleving waarin mensen om elkaar geven, die geen vooroordelen,vervreemding of verharding kent, heeft het wel zin om daarin te geloven, of zeggen we: ondanks alles wat ik zie, blijf ik er toch in geloven, blijf ik er toch voor werken.
Pasen is het feest van de optimisten, van hen die positief denken, die zich niet laten verlammen door wat ze zien, maar telkens weer op te staan en aan het werk te gaan. Het is soms een puinhoop wat we zien en toch blijven we proberen er iets moois van te maken. Dat is het Pasen van Jezus van Nazaret, dat is hopelijk ook ons Pasen.