# Verdraag elkander en vergeef elkander (2009)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 3 januari 2009
- Liturgie: B-cyclus · Kersttijd · Heilige familie · wit
- Bron: https://preken.be/b/kerst/heilige-familie/verdraag-elkander-en-vergeef-elkander-2009/


Een van de studiedagen tijdens het jubeljaar in
Caritas/Melle was gewijd aan de adolescent in de psychiatrische praktijk. Dirk de Wachter, diensthoofd systeem en
gezinstherapie (UPC Leuven) sprak over (*H)echting. Voorbij de ‘evidence'*
*van ouders en kinderen*. Hij
toonde een foto van een groot Vlaams gezin. De foto was tientallen jaren geleden
genomen. Hij knopte er zijn eerste
vaststelling aan vast: "*Het Vlaamsche Gezin bestaat niet
meer*."

Hij gaf dan een lijst van mogelijke
samenstellingen:

Ongehuwd samenwonen;\
Eenouder gezin;\
Lat Relatie;\
Wedersamengesteld gezin;\
Bewust ongehuwde moeder;\
Alleenstaand gezin;\
Gescheiden gezin;\
Multicultureel gezin;\
Kangoeroe gezin.

En dan een reeks Engelse benamingen: Re -made family;
Plurilised family; Patchwork family; Matrix family; Fragmented family; Multiple
parenthood; Informal parenthood; Serial marriage.

De maatschappelijk context is veranderd en verandert
voortdurend. Het gezin als
voorgeschreven sjabloon bestaat niet meer.
Toch, aldus de spreker "*blijft ditzelfde gezin norm én
verlangen*." In het Gentse Forum
van december 2008 kwam antropoloog Wauthier de Mahieu, sj aan het woord met het
onderwerp Man-Vrouw Traditie op de helling.

Begin maar aan een homilie op deze achtergrond. Wie een huwelijk aangaat, begeeft zich
aan een avontuur. Twee mensen, een
man en een vrouw, gaan samen door het leven, verschillend op zo veel gebieden,
elk met hun verlangen naar eigenheid en verbondenheid. Een spel van twee keien om zich te laten
slijpen.

In Taizé komen week na week jongeren voorbij. Tijdens de vakantie zijn gezinnen
welkom. Een koppel getuigde er in
een werkatelier over huwelijk als roeping.
Anne en Johan hadden bij hun huwelijksviering het evangelie gekozen van
het vertrouwen. Zij vonden in het
verhaal van Jezus over de vogels in de lucht en de leliën op het veld zijn
portret en levensprogramma. Het zou
hen oriënteren. In de
daaropvolgende jaren leerden ze andere evangelieteksten lezen. Na zijn poëtische tekst brengt Matteüs
het verhaal van de storm op het meer.
Onderweg in het huwelijksbootje, voelen mensen de heftigheid van de
wind. In hun fris getuigenis
straalde veel vreugde en dank om hun kinderen. Een kind promoveert een man tot vader en
een vrouw tot moeder. Zij tonen het
wonder van het leven. Ze geven
ouders een verantwoordelijkheid en maken hen nederig. "*Jouw kinderen zijn jouw kinderen
niet*."

De vlam van de liefde flikkert niet altijd even fel. Het is een zware opdracht te leven met
je dichtste naaste. Zoveel kleine
dingen kunnen conflicten ontlokken.
Zeker, wanneer de liefde er niet meer is en de last weegt om elkaar te
verdragen en vergiffenis te schenken.
Allerlei gedragingen kunnen irriteren en mensen uit elkaar trekken. Irritatie om het al of niet sluiten van
een raam; irritatie om een kous die blijft slingeren; irritatie omdat de ene in
het midden van de tube tandpasta knijpt en de andere onderaan (Jean-Claude
Kaufmann, *Agacements, les petites guerres du couple*).

Marc en Karin keerden met
hun twee kinderen enthousiast terug na een week in Taizé. "Een intense week
beleefd. Voor onze kinderen was het
een topweek. 'Mag ik met de
vriendinnen naar de kerk?' Waar
hoor je dat vandaag tenzij op die heuvel in Bourgondië! Wij zaten in Olinda en we waren er in
totaal met 300 personen.
Wij
hadden een bezinning over de schepping en we eindigden met Babel. Daar werd de nadruk gelegd op het niet
meer luisteren naar mekaar, waardoor mensen naast elkaar leven. De animatoren brachten elke namiddag een
stuk uit *Genesis* ten tonele, zodat de boodschap ook voor de kinderen
duidelijk werd. Daarop volgde een
uitwisseling met alle leden van het gezin.
De ouders, die 's ochtends al bij elkaar zaten, hadden er nu hun kinderen
bij. Een boeiende aanpak." Marc en Karin zijn gespannen voor wat de
Europese jongerenbijeenkomst deze week in Brussel zal teweeg
brengen.

De liturgie van de kersttijd leidt naar een kind in de
kribbe, naar een vrouw die leven schonk, naar Jozef in zijn zorg om Maria en het
kind. Wat zal er van dit kind
geworden? Van bij het begin valt de
schaduw van het kruis. Jezus gaat
zijn eigen weg.

De gemeenschap van La Tibériade (Lavaux-Ste-Anne) draagt
zorg voor families, die er op bezinning komen. Ze geven hun een icoon mee van Maria,
Jozef en het kind op de vlucht naar Egypte. Het roept de fragiliteit op van zoveel
gezinnen. Het is tevens een vraag
tot steun en waardering voor mensen die in trouw door het leven
gaan.

