8e zondag door het jaar

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 362 niet laden
Aanwezig of afwezig ? Waar ligt de grens tussenbeide ? Het is best mogelijk dat je lijfelijk aanwezig bent op een vergadering, op de werkvloer, in de klas, maar toch helemaal met je gedachten thuis bent.

Gedachten en gevoelens zijn niet gebonden aan een afstand. Zij overstijgen zelfs de grens tussen leven en dood.

Als dit evangelie geschreven werd hebben de leerlingen van Jezus zeer sterk de spanning ervaren tussen zijn aanwezigheid en zijn afwezigheid. De lijfelijke, de zintuiglijke ervaring is weggevallen, maar des te sterker wordt de geestelijke ervaring van zijn aanwezigheid.

Dit is vasten in zijn meest originele betekenis : de zintuiglijke ervaringen, de zintuiglijke prikkels zodanig beperken, dat de gevoeligheid voor het geestelijke vermeerdert. Zoals een monnik in zijn cel met niets dan stilte, en witte muren en eenzaamheid en geen overvloedig eten of slapen, stilaan gevoelig wordt voor de geestelijke werkelijkheid. Zo is de veertigdagentijd voor ons een periode van versobering en beperking, niet om de versobering zelf, maar om meer gevoelig te worden voor de geestelijke rijkdom van ons bestaan.

Zo'n proces is vernieuwend, brengt nieuwe inzichten, nieuwe edelmoedigheid tot stand, Vasten is als een herbeleven van de schepping.

De veertigdagentijd is : nieuw worden. Het is een gevecht tegen alles wat de schepping, wat de menswording belemmert : de verveling, de verslaving en de verbittering.

Wie zich verveelt is aan ‘t doodgaan. Met alles wat deze aarde en deze tijd ons te bieden heeft is verveling een affront aan de Schepper. Hij heeft ons de tijd niet toegemeten om hem te doden maar om hem ten volle te gebruiken en te genieten.

Verveling kan verslaving worden, als we de leegte gaan opvullen met steeds dezelfde monotone belevenissen. Of we nu verslaafd geraken aan het werk, of aan één of ander genotsmiddel. Steeds is het een beperking, een stilstand van onze menswording : een verschraling van onze gevoelens en van onze contacten. Het is een beetje minder mens en wat meer robot worden.

De leegte van ons bestaan kan verbittering worden. Dan heeft alles wat ons overkomt of ons te beurt valt, een bittere nasmaak. Onze scheppende levenskracht wordt van binnenuit aangetast.

Met de vasten proberen wij de vernieuwing op gang te brengen. Nieuwe wijn in nieuwe zakken brengen is veel moeilijker dan het onderhouden van voorgeschreven regels.

Het is als een nieuwe lente, onvoorspelbaar, maar boordevol leven.