# Hij stak de hand uit en raakte hem aan (2009)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 7 februari 2009
- Liturgie: B-cyclus · Tijd door het jaar · 6e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/b/door-het-jaar/6/hij-stak-de-hand-uit-en-raakte-hem-aan-2009/


Marcus vermeldt slechts één genezing van een melaatse
door Jezus. Hij duidt niet aan waar die is gebeurd. Zeker niet in volle stad, want melaatsen
leefden aan de rand. Dit was zo in
de tijd van Jezus en nog lang daarna.
Krankenhoeven en leprozerieën lagen in Vlaanderen buiten de
stadsmuren.

Het lot van melaatsen heeft mensen sterk
aangesproken. De christelijke
inspiratie was daaraan niet vreemd.
De kus aan de melaatse maakte bij Franciscus het bittere zoet. Wij horen terug de verhalen van het
levenslang engagement van pater Damiaan en van de Nederlander Peerke Donders in
een tijd zonder passende geneesmiddelen.
Lang voor zijn heiligverklaring in Rome was Damiaan Jozef De Veuster
(1840-1889) gekozen als de grootste uit de Belgische geschiedenis. Peerke Donders (1809-1886) werkte in de
melaatsenkolonie van Batavia (Suriname).
Na hem hebben zoveel anderen zich gewijd aan de verzorging van melaatsen
en hebben hem kunnen helpen dank zij de vooruitgang in de geneeskunde. Figuren als Dr. Frans Hemelrijckx
(1902-1969), Raoul Follerau (1903-1973) en zoveel medewerkers, uitgezonden door
de Damiaanactie.

Bij Marcus schijnt Jezus alleen te zijn met de
melaatse. Beide staan ze daar met
hun kennis van de voorschriften van de Joodse wet. Jezus overtreedt deze
voorschriften. Hij geraakt niet
besmet en de melaatse geneest. Hij
vraagt eerbied voor de wet. Hij
zegt aan de man, die genezen is, dat hij naar de priester moest gaan om wat de
wet voorschrijft te vervullen. Dit
was trouwens een voorwaarde om opnieuw in de gemeenschap opgenomen te
worden.

Jezus heeft de man aangeraakt. Een therapeutisch gebaar? Een gebaar waaruit alleszins
verbondenheid spreekt.

Marinus van den Berg heeft het fijn
verwoord:

***Gelukkig
is de mens die tot het einde toe\
Handen
mag voelen die goed doen,\
De
hand die met aandacht wast,\
De
hand die met zorg aankleedt,\
De
hand die met liefde kamt,\
De
hand die met respekt aanraakt,\
De
hand die met het hart troost.\
Geen
mens kan leven zonder die hand\
Die
teder is,\
Die
behoedt,\
Die
beschermt.\
En
bemoediging uitstraalt.\
Tot
het einde toe verlangt de mens naar die hand,\
totdat
er die andere Hand is\
die
alle wonden geneest,\
die
alle pijn heelt,\
die
alle tranen wist.\
Tot
die tijd kunnen onze handen een voorproef zijn van die
Handen,\
en
handen en voeten geven aan de liefde die onmisbaar
is.***

In oktober 2008 publiceerde Jos Vranckx bij het
Davidsfonds zijn boek *Geloof als geneesmiddel. De vergeten factor*. Een hoofdstuk is gewijd aan de helende
kracht van zorg. "*Mensen in een
ziekenhuis,* zo stelt hij
vast*, overleven niet zonder de blik en de aanraking van anderen. ‘Wie afgesneden is van de anderen,
sterft langzaam, ondanks de volmaakte technische zorgen.' Een blik met een hart geeft aan een
zieke eigenwaarde en zelfrespect." (op. cit., p. 132).*

Een opdracht om warme zorg te combineren met koele
wetenschap; helende handen met koele hoofden. Het is een pleidooi voor een
zorgcultuur*. "Naast de
wetenschappelijk-technische geneeskunde moet er plaats zijn voor een
gezondheidszorg die oog heeft voor het stimuleren van de zelfgenezingskrachten
van de patiënten, voor menselijke omkadering, de sociale omgeving,
levensbeschouwing en spiritualiteit.
Het christelijke profiel van een ziekenhuis zou een stimulans moeten zijn
om stappen te zetten naar meer*'high touch*'**in plaats van*'high tech'" (Ib., p. 124).

Handen die raken.
In elk sacrament is naast het woord een menselijk gebaar: handoplegging,
zegen of zalving. Wanneer de
priester de zieke de handen oplegt, strekken huisgenoten, verpleegkundigen en
vrienden de handen uit. Het is een
teken van zorgende aanwezigheid.
Bij de zalving van hoofd en handen bidt de priester tot Jezus, die elke
zieke wil aanraken en genezing aanbieden. *\*

*Moge onze Heer Jezus Christus \
door deze heilige zalving \
en door zijn liefdevolle barmhartigheid \
u
bijstaan met de genade van zijn heilige Geest.\
Moge hij u van zonden bevrijden,\
u heil brengen en verlichting geven.*

Zoals Jezus de melaatse genas en hem terugstuurde naar de
gemeenschap, zo wordt de gezalfde zieke toevertrouwd aan de gemeenschap om er
ten volle een plaats in te behouden.

