# Zij spraken hem aanstonds over haar (2009)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 31 januari 2009
- Liturgie: B-cyclus · Tijd door het jaar · 5e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/b/door-het-jaar/5/zij-spraken-hem-aanstonds-over-haar-2009/


Liturgisten zijn geen voorstanders van themazondagen in
de liturgie. Haast elke dag van het
jaar is een themadag. 365
aandachtspunten, dag van de fietser, dag van de glimlach, dag van de
astmapatiënt, dag van de armoede, dag van de jeugdbeweging. Telkens een onderwerp dat iemand raakt
en waar vele lezers en toehoorders kunnen mee te maken hebben. Zulke aandachtspunten brengen noden en
vreugde aan, die intenties aanreiken voor het
gebed.

Gaat de Schrift daaraan voorbij? Aan een aantal van die thema's zeker
niet. In de tijdsvulling van Jezus
is het bijvoorbeeld vaak ziekendag.
Hij had veel dagen, waarop mensen hun zieken bij hem brachten en waarop
hij mensen met hun kwalen tegemoet trad en hielp.

In Marcus krijgen wij een reeks genezingsverhalen. Deze en de twee komende zondagen zouden
we de zondagen van de genezing mogen noemen. We krijgen telkens een genezingsverhaal;
dit van de schoonmoeder van Simon, dat van een melaatse. Een derde verhaal over de dubbele
genezing van een lamme.

Fons D'Hoogh heeft vanuit zijn pastorale zorg en zijn
opdrachten in Caritas/VVI samen met ICLZ geijverd om aandacht voor de
gezondheidspastoraal. Zo hebben ze
tijdens het Marcusjaar (1984-85) velen hiervoor gesensibiliseerd. Die opdracht blijft actueel. Het objectief van de
Wereldgezondheidsorganisatie ‘Gezondheid voor allen in 2000' is niet
bereikt. Welvaartsziekten zijn niet
verminderd, evenmin de ziekten te wijten aan armoede. Zie Welzijnscampagne 2008 in
samenwerking met Christelijke Mutualiteiten.

Het ontmoetingsverhaal van Jezus met zieken in Kafarnaüm
vraagt nog steeds om opvolging en navolging. Jezus is op (toevallig) huis- en
vriendenbezoek bij Simon en Andreas.
De schoonmoeder van Simon is ziek.
Haar naam kennen we niet. Ze
is ziek en ze is thuis. In die tijd
was er enkel maar thuiszorg en was er geen sprake van echelonnering, van eerste,
tweede en derde lijn, van intramurale en extramurale zorg., van RVT en PVT en de
vele indelingen die wij in westelijke landen kennen.

Waar iemand ziek is, is gans het gezin erdoor geraakt, de
partner, de kinderen, de ouders.
"*Zij spraken hem aanstonds over haar*." Ziek zijn raakt allereerst de persoon
zelf die ziek is. Zijn/haar
leefwereld verandert. Hij/zij
dreigt uit het bruisende, actieve leven te verdwijnen en stelt na enige tijd
vast dat het leven zonder hem of haar verder gaat. De zieke voelt dat ziek zijn lasten
meebrengt voor de familie en voor anderen.
Die zorg vermindert en wordt gedeeld door mantelzorg en thuiszorg, door
de inbreng van allerlei thuisdiensten, door de mogelijke opvang door
dagtherapie. Waar ziekte is, zijn
zorgen en bezorgdheid niet ver weg.

De aanwezigheid van Jezus brengt genezing. Jezus gaat bij de zieke en raakt haar
aan. Er gaat een genezende kracht
van hem uit. De ziekenzalving is
een teken dat Jezus nog steeds op bezoek komt, dat hij de hand van de zieke
neemt en hem/haar optrekt en optilt.
Doorheen herstel en genezing ervaren mensen een stuk verrijzenis. "*Hij deed haar opstaan*." Marcus gebruikt hier een werkwoord dat
christenen heel belangrijk vinden.
Het is een verrijzenisterm.
Is dit al een zinspeling op wat doorheen gans het evangelie gebeurt? Mensen mogen en kunnen er opstaan; zij
blijven niet in het graf van de dood.
Jezus brengt paasvreugde vooraleer zijn eigen groot Paasfeest aanbreekt.

Gezondheid, dit geschenk wordt geprezen als de grootste
schat. Zij geeft de voldoening dat
je daardoor gemakkelijker in relatie kan treden met anderen, dat je actief kan
zijn en voor anderen ten dienste kan staan. Vrij van koorts kan de vrouw de
huisgenoten en de bezoekers bedienen.
Wie ziek is en ziek blijft, mag niet naar de zijkant geschoven
worden. Redzaamheid en
assertiviteit van zieken helpt hierbij.
Jean Pierre Goetghebuer schreef in zijn boek *Handicap, De ongewenste
bondgenoot* deze harde zin: "*Een maatschappij zonder zieken is een zieke
maatschappij*." Verenigingen als
Ziekenzorg CM en parochiale ziekenzorggroepen, de Zonnebloem, Similes, zijn
verenigingen die opkomen voor de volwaardige plaats van de zieke in de
maatschappij.

Door zijn persoonlijke ervaring met ziekte heeft Paus
Johannes Paulus II dikwijls op de plaats van de zieken gewezen. Hij wijdde een encycliek aan het
moeilijke onderwerp van het lijden en stimuleerde langs de Vaticaanse dienst
voor de gezondheidspastoraal initiatieven om zieken te betrekken en hun
spirituele noden te horen. Daaruit
is de internationale dag voor de zieken ontstaan. Het is verbonden met het feest van de
verschijningen in Lourdes 11 februari.

Vele zieken zijn in Kafarnaüm naar Jezus toegekomen. Het was een gevulde dag. Jezus vermijdt dat hij zou opgeslorpt
worden door activisme. Hij neemt
enige afstand ten opzichte van de drukte van de dag. Hij zorgt dat de bron in hem gevoed
wordt. Hij trekt daarom naar een
eenzame plaats om er te bidden. Een
vermelding die bij Marcus niet veelvuldig voorkomt. Ze volstaat alvast om ons er op te
wijzen dat wij zieken mee nemen in ons gebed. Aandacht voor zieken is gezond. Dit voedt ons gebed. Een Antwerpse ziekenhuisaalmoezenier met
veel ervaring zei dat hij nooit een zieke was tegengekomen die het hem kwalijk
nam wanneer hij beloofde voor de zieke te zullen bidden.

