Drievuldigheidszondag (2012)

Nog niet gepubliceerd
Hebt u al eens zo’n ouderwets uurwerk uit elkaar gehaald?

Daar zitten heel wat onderdelen in en het is een hele toer om die losse onderdelen weer tot een werkend geval in elkaar te zetten.
Het is een oude maar succesvolle methode om er achter te komen hoe iets werkt: uit elkaar halen en weer tot een werkend geheel in elkaar zetten.
Dat lukt lang niet altijd, want geen enkel los onderdeel geeft een idee van hoe het eindresultaat er uit moet zien.

Mensen hebben al duizenden jaren geprobeerd de onderdelen bij elkaar te leggen om daar tenslotte volledig God uit op te bouwen.
Dat gaat niet lukken zelfs niet met de aanwijzingen uit de bijbel in de hand.
Daar wordt Hij beschreven als een man en dus niet als een vrouw omdat dit niet in die cultuur paste.
Hij is creatief, een schepper als geen ander.
Zo wordt Hij al helemaal in het begin beschreven.
Veel kunnen we er niet van zeggen want waar houdt zijn direct ingrijpen op en waar begint de evolutie?
Hij is rechtvaardig, want beloont het goede en straft het kwade, Hij is geduldig.
Enfin door heel de bijbel heen wordt God beschreven, maar Hij staat zo ver boven ons, is zo oneindig dat Hij ons begrip te boven gaat.
Dat weten we dus.
Maar dan komen de theologen aan het woord.
Dat zijn de mensen die godsdienstwetenschappen hebben gestudeerd en u houdt het niet voor mogelijk wat die allemaal over God hebben weten te schrijven.
Zelfs als we ons beperken tot de katholieke theologen, die vroeger kerkleraren heetten.
Op het groot-seminarie hebben we nogal wat van buiten moeten leren van wat zij allemaal van God wisten en wat er over God was vast gelegd, wat je moest geloven.
Eigenlijk hoefden we het niet te geloven, maar we moesten het wel goed van buiten leren en dan werden er concilies gehouden en dan werd geprobeerd weer een en ander samen te vatten.
Nog steeds is het zo dat predikanten van allerlei komaf ons proberen duidelijk te maken dat zij precies weten, niet alleen weten hoe en wie Hij is, maar ook weten wat Hij van ons wil.
Gewone mensen die ook de bijbel lezen en die zelf nadenken hebben al die geleerdheid gelaten voor wat het is, want gewone mensen zijn alleen geïnteresseerd in wie en wat God voor hen zelf betekent.
En die gewone mensen zijn zich in hun beschrijving gaan wenden tot Jezus Christus en zijn eerste volgelingen.
Hij God niet ontrafeld in diepzinnige beschouwingen.
Hij noemde God “Vader”, bij wie je veilig kunt voelen, die je voelt als iemand die vanachter de sterrenhemel naar je kijkt omdat je een onderdeeltje bent van het heelal dat Hij omvat, die je dankt omdat Hij het wonder van de geboorte van een kind heeft mogelijk gemaakt.
God als “Vader” ervaren dat gebeurt bij de ene in combinatie met deze ervaring, en bij de ander op een totaal ander moment, maar het gaat niet om de beschrijving, het inzicht, maar om de ervaring.
Andere mensen hebben dat niet of minder.
Zij worden gegrepen door God zoals Hij in Jezus Christus naast ons is komen te staan, in onze vreugde en verdriet, in zijn compassie met wie tekort komt.
Dan noemen ze God niet zozeer “Vader”, maar “Zoon”, meer dan welke mens ook, maar ook een beetje zoals wij Gods kinderen zijn.
Tenslotte zijn er mensen die God noch als “Vader”, noch als “Zoon” ervaren maar als degene die ons bezielt en doordrenkt met die eigenschappen van “Vader” en “Zoon”.
Het is vandaag “Drievuldigheidszondag”.
Als er weer eens een journalist gaat vragen: "Weet u wat Pasen is of Pinksteren?"
Dan weten heel veel jongelui van niets.
Probeer het echt maar niet met “Drievuldigheidszondag” het feest van Vader, Zoon en Geest.
Maar als je zou vragen: “Zijn er momenten waarop je iets van het goddelijke ervaart?”
Dan hebben velen dat wel.
Geen weet van bijbel, van concilies, van theologie of zoiets, maar dat wel.
We zouden eenvoudigweg op en dag als vandaag God gewoon in ons leven kunnen toelaten en opnemen. Amen