# Wonderlijk delen (2012)

- Auteur: Hans vd Laar
- Datum: 29 juli 2012
- Liturgie: B-cyclus · Tijd door het jaar · 17e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/b/door-het-jaar/17/wonderlijk-delen-2012/


Op vakantie zag ik in een of andere gelegenheid dat er een chique bruiloftsfeest gevierd werd. \

Lange jurken, nette pakken, hoge kapsels en zelfs een Schotse kilt. \
Eten en drinken te over. Deftige hapjes met kaviaar, zalm en pesto, duiveneitjes en nog veel meer. \
Toch liep de bruid gestrest en opgewonden heen en weer te lopen. \
Ze wilde alles in de hand houden, zorgen dat iedereen aan zijn trekken kwam en alles perfect laten verlopen. \
Het werd geen moment een echt feest. \
Geen sfeer, geen saamhorigheid. We hadden genoeg te eten, maar daar bleef het bij.

Het kan gelukkig ook anders. \
Soms wordt een verjaardagsfeest of een bezoekje zomaar ineens een feest. \
Iedereen praat met iedereen. Het wordt gezellig. \
Er wordt zelfs samen gezongen en dat is een goed teken. \
Weet je de volgende dag nog wat je gegeten hebt of hoe groot het buffet was? \
Nee, en dat komt echt niet van de hoofdpijn, maar alleen omdat de sfeer veel belangrijker was.

Net zoiets gebeurt in de lezingen van deze dag. \
Een flink aantal mensen dat op het land heeft gewerkt komt bij Elisa aan. \
Ze komen hem de eerstelingen van de oogst brengen, want Elisa is immers de man van God. \
Elisa doorbreekt die gewoonte en zegt met zoveel woorden: "jullie hebben het werk gedaan. Jullie verdienen het om hiervan te delen." \
Er was niet genoeg, maar toch hielden ze over.

In het evangelie net zo. \
Mensen stromen samen. \
Delen samen. \
Praten samen. \
Er zijn twee gedroogde visjes en 5 gerstebroden. \
Ze delen met elkaar en niemand of niets gaat verloren. \
Er is genoeg, meer dan genoeg. \
Dat is wonderlijk delen. \
Daar gebeurt iets waar geen truc tegenop kan.

Kunnen we daar nu nog iets mee? \
Ja toch zeker. \
Ook hier bij elkaar in deze kerk. \
Er is saamhorigheid hoe verschillend we ook zijn. \
Er is verbondenheid omdat we hier op een of andere manier allemaal toch houvast en moed willen vinden. \
De ene keer lukt het beter dan de andere. \
Dat geldt voor de preek voor het samen zingen en voor de stilte die we maken. \
Maar in onze verbondenheid met elkaar gebeurt er iets; een wonder zelfs. \
Het kleine stukje brood, de communie wordt genoeg om van te delen. \
Ook buiten deze kerkdeuren van ons samen zijn mag dat wonder gebeuren. \
Kunnen we zelf dat wonder laten gebeuren!

Daarom als afsluiting een klein verhaaltje over een arm dorpje waar mensen echt veel te weinig te eten hadden. \
Niemand kon er zelfs thuis een pan soep maken. \
Er kwam een man voorbij en die hoorde het klagen van de mensen. \
Hij pakte een steen uit zijn rugzak en zei dat het een wondersteen was. \
Als je die in een pan water zou gooien dan werd het vanzelf een heerlijke pan soep. \
De dorpsbewoners wilden dat wel eens meemaken. \
De pan kwam er en een vuur ook. \
Misschien heeft er iemand wat zout, zei de man en ja hoor. \
Een van de mensen ging gauw wat halen. \
Iemand anders zei: Ik heb nog wel een steel prei en ook die was gauw weer terug. \
Een ander ging uit zichzelf naar huis en nam een wortel mee. \
Zo werd het binnen de kortste keren een heerlijke soep. \
Het hele dorp smulde ervan.

Als je zo deelt met elkaar, gebeurt het wonder vanzelf toch?

