Scheiden: zomaar? (2009)

Kost wat kost willen ze Jezus vangen, met een delicate vraag: " Staat het een man vrij zijn vrouw weg te sturen?"

Je hoeft echt geen 'dolle mina' te zijn om door die vraag  geschokt te zijn... In die tijd en die cultuur was evenwaardigheid van man en vrouw  nog een utopie. Een vrouw die bijvoorbeeld weduwe was of verstoten werd, had geen enkel sociaal statuut, geen recht op een bijstandsuitkering of wat dan ook. In de boeken van Mozes en bij de profeten staan duidelijke oproepen om de zorg voor weduwen en wezen ter harte te nemen.

Wat doet Jezus? Hij roept zijn vraagstellers tot de orde. Hoe was het bij het begin, toen God de mens schiep? Hij schiep hen als man en vrouw, volkomen gelijkwaardige partners, gemaakt om lief te hebben en om liefde te geven- de vrouw ' uit de rib' van de man- als "hartbeschermers" van elkaar. De liefde tussen man en vrouw is geen toevallig gebeuren. De kracht die ervan uitgaat is zo groot dat de mens de band met zijn ouders loslaat om zich te hechten aan zijn vrouw en volkomen één met haar te worden.

" Wat God heeft verbonden zal de mens niet scheiden". Dit evangelie laat ons toch niet onberoerd, met zoveel paren die uit elkaar gaan. Echtscheiding blijft een ramp, zelfs als dit in de gegeven omstandigheden de enige uitweg is. Hoeveel stress en nachten van waken en tranen gaan er aan vooraf! Hoop die telkens weer de kop wordt ingeslagen...

Kunnen wij die spanning aan: onverminderd trouw zijn aan het evangelisch ideaal van liefde en trouw, voorgesteld als Gods droom en bedoeling én tevens liefdevol en barmhartig zijn voor de mens die met mislukking en verdriet geconfronteerd wordt.

We doen er goed aan ons af te vragen: " hoe zou Jezus reageren?" Hij die mensen teruggaf aan zichzelf, hen nooit vastpinde op het verleden. Hij die mensen steeds Gods droom voorhield en altijd nieuw perspectief aanbood...