'... dat mag de mens niet scheiden'

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Liefde, huwelijk, gezin behoren tot de hoogste menselijke waarden en vormen de fundamenten waarop onze maatschappij rust. Over de band tussen man en vrouw spreekt het evangelie van deze zondag. In de vorm van een leergesprek wordt duidelijk gemaakt waarom de jonge christengemeenschap vasthoudt aan de onverbreekbaarheid van het huwelijk.

Bij de Joden was echtscheiding mogelijk, de discussie ging alleen maar over de vraag: ‘Mag een man zijn vrouw verstoten, om welke reden dan ook?'

In zijn antwoord beroept Jezus zich niet op een wet, maar op de wil van de Schepper, die uitgedrukt is in het wezen van de mens. ‘God heeft de mens geschapen als man en vrouw en beiden zullen één vlees zijn'. Echtscheiding is zoiets als het amputeren van een lichaamsdeel en dat gebeurt altijd met heel veel pijn. Beiden zijn één en gelijkwaardig. ‘God heeft de vrouw geschapen als een hulp voor de mens en aan hem gelijk', zegt de Schrift. God heeft de vrouw niet geschapen uit het hoofd van de man om over de man de baas te spelen, ook niet uit de voeten van de man om door de man vertrapt te worden, maar uit de zijde van de man om de man ter zijde te staan. Zonder man is de vrouw maar een halve mens en zonder vrouw is de man maar een halve mens. Juist in het samenzijn kan de mens de volheid van zijn bestaan ervaren en in zijn leven verwerkelijken. De liefde moet de ruimte zijn om helemaal zichzelf te kunnen worden en om zo de ander nog beter tot hulp te kunnen zijn. Dit samenzijn in de liefde vraagt vanuit zijn wezen een levenslange trouw. ‘Eens en voor altijd', zegt de werkelijke liefde. Je kunt niet trouwen op proef, zoals je niet geboren kunt worden op proef en ook niet kunt sterven op proef. Mensen die echt liefhebben, begrijpen deze woorden.

Nu kan dit alles heel idealistisch klinken in een tijd waarin één op de vier huwelijken gescheiden wordt. Elk huwelijk is een risico, een daad van wederzijds vertrouwen, van geloof in elkaar. Omdat wij maar zwakke mensen zijn, gaan de huwelijken stuk, niet van vandaag op morgen, maar zij breken meestal in de kleine oorlog van elke dag uit angst en ontgoocheling: ‘Jij denkt alleen maar aan jezelf' - ‘Jij geeft niets meer om mij' - ‘Waarom kun je niet eens vriendelijk zijn?'

De ervaring leert ons dat mensen misschien heel lichtzinnig trouwen, maar dat mensen lichtzinnig scheiden, dat kan alleen maar iemand zeggen die minachtend op de mensen neerziet en niets weet van hun noden en lijden. Het tegendeel is waar, scheiden doe je niet voor je plezier, dat kost bloed, zweet en tranen.

Ook als de scheiding het eerste ogenblik een verlossing kan zijn, dan moet toch elke scheiding pijnlijk verwerkt worden in eenzaamheid, in het bekennen van schuld. Wij moeten heel voorzichtig zijn om de staf te breken over gescheidenen, want het kan in de beste families voorkomen en de scheiding staat ook niet stil voor de kerkdeur, want heel veel gescheidenen zijn christenen, hoewel het vaststaat dat echtscheiding onder christenen minder voorkomt.

Maar hoe moeilijk de huwelijkstrouw in onze tijd ook is, toch denk ik dat alle gehuwden zich achter het ideaal kunnen stellen dat Jezus ons hier voorstelt: ‘Wat God verbonden heeft, dat mag geen mens meer scheiden'. Ook zij die een tweede keer trouwen, hopen evenzeer dat hun nieuw huwelijk onverbreekbaar zal zijn. De wet van de eeuwige huwelijkstrouw moet heilig blijven. Maar anderzijds mag de gescheiden mens in geloof weten dat God hem nog in zijn handen houdt, hem niet zal laten vallen, dat God wil dat elke mens gelukkig kan leven. Ook als een kerkelijk huwelijk uitgesloten blijft, dan wil dat niet zeggen dat God deze mensen niet meer met zijn liefde zal begeleiden. Gescheidenen hebben recht op onze eerbied en ik hoop dat zij in de Kerk altijd begrip en troost zullen vinden.

Hoe het ook zij, wetten zullen het huwelijk nooit veilig stellen, liefde en trouw zijn geschenken van God. Wie uit liefde tot Christus trouw wil blijven, zal ook de kracht van Christus' liefde mogen ervaren en wie er zich van bewust is door God verbonden te zijn, die kan niet scheiden.