Leren lopen (2003)

Het is verbazingwekkend met wat voor een vaardigheid en vaart sommige gehandicapten zich op hun krukken voort bewegen. Hebt u trouwens ooit gezien wat voor toeren er bij het rolstoeldansen worden uitgehaald? Ze zien er helemaal niet zielig uit, ze stralen, want ze redden 't. Dan komt toch de vraag op: "Waar halen ze de moed vandaan?" De componist Johan Sebastian Bach heeft zowat 20 kinderen gehad, maar de helft ervan stierf op zeer jonge leeftijd en toch schreef hij elke week weer een cantate of een vrolijke orkestsuite. Vorige week sprak ik een doodzieke man die me lachend vertelde dat Toon Hermans gelijk had toen die vertelde dat als ik hier duw, ik daar pijn voel. "Ik hoef maar ergens te duwen en ik voel overal pijn". Een marktvrouw vertelde me dat het nu goed ging, maar dat er jaren geleden wel twee faillissementen aan vooraf waren gegaan. Waar halen die mensen de moed vandaan?

Dat zit 'm natuurlijk voor een deel in iemands karakter. De een is optimistischer van aard dan de ander. Daarmee is meteen gezegd dat het "in" de mens zit; wij zijn door de Schepper zo gemaakt. Alleen bij de een komt het gemakkelijker naar boven dan bij de ander en de omstandigheden kunnen zo beroerd zijn dat er niets naar boven komt. De een fietst naar z'n werk en hoort de vogeltjes fluiten, de ander hoort niets behalve het piepen van zijn fiets. De een ziet het wonder van bloemen en beestjes, van de sterrenhemel, het wonder van de eigenschappen van een atoom. De ander peinst alleen maar en ziet verder niets. Er zijn mensen die met behulp van hun rollator nog van alles ondernemen, die de weg vinden naar de buren om er hulp te bieden, die zo toch hun weg door het leven vinden en gaan. Anderen kunnen met twee gezonde benen niet achter het venster vandaan komen. De mogelijkheden zitten in iedere mens, maar waar halen ze de moed vandaan om die naar boven te halen?

De Bijbel is niet altijd zo'n vrolijk boek,maar vandaag toch wel. De profeet Jesaja neemt het woord: "Houd goede moed, wees niet bang, hier is uw God". "Zeg dat tegen iedereen die radeloos is". Voor wie het niet van nature heeft, of als die door tegenslag wordt weggedrukt, daarvoor is dan dit bemoedigende woord: Hier is uw God, Gods wereld van vrede, van geluk is vlakbij, is zelfs in jezelf. Dat laten weten is profetentaal en we worden vandaag aangespoord die voor elkaar te spreken. Het zal dikwijls niet meteen gebeuren, soms heel geleidelijk, zoals met die blinde die in het evangelie door Jezus wordt genezen. Ook met krukken lopen moet je leren, maar het kan wel: Dat de ogen open gaan ook voor het goede en mooie dat tevoren niet of niet meer werd gezien, het goede van het verleden, het heden en van de toekomst, dat de oren open gaan voor woorden van leven en dat al degene die met lamheid geslagen zijn toch weer hun weg leren vinden en gaan. Gods wereld, Gods schepping is vlakbij. Spreek dat profetenwoord en genees jezelf en de ander van alle doofheid, blindheid en krachteloosheid.