Het kost wel moeite (2006)

Je zit alleen thuis. Je hebt het niet gemakkelijk. De benen willen niet meer goed, maar je voelt je te jong voor een rollator. Je voelt je vreselijk eenzaam en niemand lijkt meer op bezoek te willen komen. Toch bel je de dagactiviteitencordinator niet, ga je ook niet naar je zus en stuur je geen kaartje, want da's toch niks en wordt toch niet wat je ervan hoopt en denkt. Ondertussen voel je jezelf zielig en alleen. Het Leven gaat aan je voorbij.

Je bent nooit alleen. Het is altijd druk. Iedereen vraagt naar je in je werk. Familie doet een beroep op je. Je rijdt hier en daar naar toe. Het werk vraagt veel tijd. Zelfs 's avonds. Zieke familieleden moeten worden bezocht. Vader moet worden opgehaald. Iedereen trekt aan je. Het kost moeite om daaruit te breken en om tijd te nemen voor jezelf en voor een echt contact. Het Lukt je niet. Je wordt geleefd en je voelt je zielig: het leven gaat aan je voorbij.

Een tegenstelling zo groot als nog zo wat. De drukte en de stilte, maar in beide situaties ben je niet tevreden. Het kost moeite om eruit te breken, om naar een ander toe te gaan. Te veel of te weinig tijd. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Als het niet goed gaat, moet je eruit breken en daar ben je zelf verantwoordelijk voor.
Vandaag op Nationale Ziekendag is er extra aandacht voor onze zieken en natuurlijk ook voor eenzame, oudere of jongere mensen. Ziekenbezoekgroepen van parochies, mensen van de Zonnebloem en het Rode Kruis zetten elke dag al hun beste beentje voor, maar op een dag als vandaag zeggen we: Het is Nationale Ziekendag. Het is een dag voor iedereen, voor zieken en gezonde mensen. Een dag om uit je gewone doen uit te breken en stil te staan bij ziekte en gezondheid.

Ook in het evangelie gaat het over ziek zijn. De mensen brengen iemand naar Jezus die doof is en moeilijk spreekt . Hij komt niet uit zichzelf. Nee, anderen brengen hem. Ze halen hem uit zijn isolement, want behalve dat hij doof is, spreekt hij ook moeilijk.
En dan bewerken de mensen Jezus?of Hij die dove mens niet de hand op wil leggen. De mensen om de dove heen doen nogal wat. Ze zijn actief:  de ziekenbezoekers van hun tijd. Het kost wel moeite, maar ze doen het toch maar. En ook Jezus laat zich bewerken en overtuigen en neemt de man apart en dan steekt Hij z'n vingers in zijn oren, spuwt en raakt zijn tong aan, kijkt op naar de hemel, zucht en zegt: Ga open! Ook Jezus kost het moeite deze zieke open te breken. Jezus is niet uit op eigen eer, maar op openbreken van doofheid, van eenzaamheid.
Het echte wonder is dat die mens uit z'n isolement komt en waarachtig, dat kost Jezus en de omstanders wel enige moeite.

Als je eenzaam bent en doof voor de geluiden om je heen die zeggen: Kom, je hoort erbij, kost het ook veel moeite om die stem te horen. Je kunt klagen en mopperen, maar het helpt niet. Kom, laat je helpen en breek eruit, dan kunnen doven horen, stommen spreken en lammen lopen.

En als je het zo druk hebt dat je doof bent geworden voor de geluiden om je heen die zeggen: Kom, breek er eens uit, zie eens hoe mooi het leven is, kost het net zo goed veel moeite om te stoppen met klagen, over hoe druk je het hebt. Kom laat je helpen. Breek eruit, dan kunnen doven horen, stommen spreken en verlamden lopen.

Wanneer dat gebeurt, gebeuren er wonderen en blijven ze gebeuren, ook vandaag en morgen.

Zieken en gezonden lijken veel op elkaar. Het zijn allemaal mensen. Het kost natuurlijk moeite om te genezen, om beter te worden en weer gelukkig te zijn , maar het kan wel. Je kunt het zien aan die lieve mensen, om die dove mens heen uit het evangelie.
Veel krachtige zieken en ziekenbezoeksters laten het zien. Het kost moeite, maar het kan. Niet alleen op Nationale Ziekendag, maar elke dag weer. Amen.