Steun (2012)

Het is verbazingwekkend wat sommige mensen presteren.
Honderd meter hardlopen in minder dan 10 seconden, honderd meter zwemmen in minder dan 50 seconden.
In alle takken van sport sneuvelt het ene na het ander record.
Dat wordt niet zo maar eventjes gedaan.
Daar gaan jaren van training aan vooraf met uitgekiende rust- en slaaptijden, afgewogen voeding, materiaalproeven enzovoorts.
En dan gaat het gebeuren: sporters en supporters tot het uiterste gespannen.
Maar aan dat laatste bleek onlangs iets te ontbreken.
Veel supporterplaatsen waren leeg gebleven omdat de plaatsen wel waren gesponsord maar de sponsor was niet komen opdagen.
Daar moest dus iets aan gedaan worden want een sporter leeft niet van brood alleen.
Hij of zij moet ook gedragen worden door het publiek.
Dat kan een heleboel uit maken.
Hoe dat precies werkt weten we niet, want het publiek is veelal anoniem.

Zoals wij hier samen zijn voelen wij ons niet uitgedaagd om zulke prestaties te leveren.
Wel kan het meer dan eens gebeuren dat we voor een opgave komen te staan waar we tegen op zien.
Dat kan een sollicitatiegesprek zijn, een verhuizing, maar het kan ook een gewone dag zijn, waarop we het niet zien zitten.
Sommige mensen zien zelfs op tegen heel het leven.
Alle voorbereidingen lijken te zijn getroffen.
"Voor het brood is gezorgd", zou je kunnen zeggen, maar de moed ontbreekt, de zingeving aan het leven ontbreekt en steun daar in lijkt ver te zoeken.

Dan staan we toch even stil bij wat het evangelie vandaag vertelt: "Ik ben het brood om van te leven, brood dat uit de hemel is neergedaald. Wie daarvan eet zal in eeuwigheid niet sterven".
Hier wordt de support aangeboden van God zelf, steun of steuntje in de rug, bemoediging, zingeving, richtingwijzers, meer dan brood alleen.
God zelf wordt bij monde van Jezus Christus op de supportersplaats gezet.
Hoe het precies werkt weten we niet, de steun lijkt anoniem.
De aanmoediging komt van Jezus Christus in woord en daad en wordt ons toegeroepen: "Zet 'm op, je staat er nooit helemaal alleen voor, Hij laat je nooit vallen, nooit in der eeuwigheid niet".

Dat is geen vragen om een wonder.
Het is geen excuus om niet eerst zelf alle middelen aan te wenden, maar dan nog, . . .

Er zijn mensen die er van kunnen getuigen: "Als ik mijn geloof niet had gehad, was ik er nooit doorheen gekomen".
Tja, dat geloof moet er dan wel zijn en dat is een gave en misschien ook een beetje een durven.
Wat we vanouds Godsvertrouwen noemden is iets wat je hebt of niet hebt of waar je om kunt bidden.
Want het is soms het enige wat ons door moeilijke omstandigheden heen kan helpen.
Je zult maar zitten met een veel te hoge hypotheek of te horen krijgen dat je ongeneeslijk ziek bent.
Och er is zoveel onheil te verzinnen.
Natuurlijk moeten alle mogelijkheden worden overwogen om het hoofd te bieden aan wat ons overkomt.
Zoals het in de eerste lezing staat: "Je moet wel goed eten", maar een mens leeft niet van brood alleen.

Dan moet je het ermee doen of ben je klaar voor de support van Gods zijde zoals Jezus die toezegt.
Als dat zo is, dat maakt een heleboel. Amen