Heer, stuur ons profetische mensen...

Beste vrienden,

Het is jullie misschien ook al wel opgevallen: Van politici krijg je maar heel zelden een klaar en duidelijk antwoord. En hoe belangrijker het ambt is dat ze bekleden, des te vager worden de meeste zinnen die ze zeggen. Ze kunnen dan wel een kwart uur aan een stuk spreken, zonder ook maar iets van belang gezegd te hebben. Misschien heeft dat te maken met het ambt dat ze bekleden: Je kan niet meer zeggen wat je denkt, je moet altijd in je achterhoofd denken aan de werking van je woorden op de toehoorders, je mag geen enkel aspect veronachtzamen en je mag je vooral niet zo uitdrukken dat men achteraf zou kunnen beweren dat je iets heel anders hebt gezegd.

Het ergste gevolg van een overgenomen ambt is voor mij, dat de moed voor klare duidelijke woorden, voor duidelijke stellingnames, of zelfs voor het erkennen van de eigen onmacht, zeer snel wegslinkt. Ook bij kerkelijke ambtsdragers kan je dat vaststellen. Misschien niet zo extreem – zeker niet -, maar ook hier zijn er heel wat die, bij zoveel uitspraken, zeer snel in verdedigingsmodus gaan. Er is geen enkele Bisschop die zal zeggen: “Mensen, de situatie is catastrofaal”, er wordt altijd wel toegevoegd dat we ook het positieve moeten zien, dat er nog zo veel nieuwe dingen ontstaan, en dat er hier en daar toch ook nog echte vooruitgang is geboekt.

Uit de schrift komen we te weten dat je van de ambtsdragers in het oude Israël ook geen klare duidelijke taal mocht verwachten. Die taak namen de profeten op zich.

De profeten spraken dan misschien wel in beelden, maar ze draaiden nooit rond de pot. Ze noemden steeds paard en ruiter, zegden het wanneer er iets werkelijk goed was gelopen, maar legden ook duidelijk de vinger op de wonde wanneer er iets verkeerd liep. En het kon hen helemaal niet schelen of ze daardoor bij het volk geliefd waren of niet. En ze waren doorgaans helemaal niet geliefd! Want wie de waarheid zegt wordt door niemand bejubeld!

Maar het zijn juist die mensen die er nodig zijn. En vooral ook vandaag zijn ze er dringend nodig. We hebben terug mensen nodig die vrank en vrij durven zeggen wat de toestand is. Die op politiek vlak de dingen klaar en duidelijk benoemen, die ons klare wijn inschenken over wat er gaande is. Niet alleen bij de anderen, maar ook waar wij ver boven onze stand leven en de toekomst van onze eigen kinderen en kleinkinderen op het spel zetten.

Ook vandaag hebben wij mensen nodig die de vinger op de wonde durven leggen en ons open en bloot een spiegel voorhouden. Mensen die ons, ook waar het onze Kerk betreft, waar we zo dikwijls over een nieuw elan spreken en eigenlijk terugtrekken bedoelen, duidelijk zeggen waar we nog volgens het evangelie leven en waar we ons alleen nog maar in formele wetmatige vroomheid koesteren. We hebben vandaag mensen nodig die ons de ogen openen voor de werkelijkheid.

Heer, geef ons dergelijke mensen, want ook wij zijn een halsstarrig volk, net zoals in de tijd van Uw profeten. Stuur ons mensen die ons zeggen: “Zo spreekt de Heer, uw God! Stuur hen, zo smeken wij U! Ik weet niet of wij naar hen zullen luisteren, Heer, want wij zijn een halsstarrig volk. Maar uiteindelijk zullen wij dan toch U ook profetische mensen naar ons toe hebt gestuurd en ons niet aan ons lot hebt overgelaten. Amen