Zekerheden opgeven (2009)

We hebben allemaal de overtuiging dat morgenochtend ook de zon weer opgaat en dat het 's avonds weer donker wordt. Wetenschappers hebben zulke zaken ook onderzocht en op basis van allerlei gegevens uit het verleden en heden kunnen we daar ook wel vanuit gaan. We gaan er ook zomaar vanuit dat we 's morgens ook weer wakker worden, dat ons huis er nog staat en dat je geliefde naast je ook weer wakker wordt.
We weten vrijwel zeker dat we weer naar het werk gaan, dat er salaris binnenkomt. We stappen in de auto met de overtuiging dat die het zal blijven doen tot aan je bestemming en zelfs weer terug. We kunnen ons verzekeren tegen allerlei schades en rampen en dat doen we dan ook massaal. Daarom gaan we ervan uit dat we veilig in vliegtuigen kunnen stappen, mobiel kunnen bellen al is het aan het andere eind van de wereld.....maar wat als je partner ziek wordt, jij zelf de boodschap krijgt dat ze je niet meer nodig hebben op je werk, als je kind na een test te horen krijgt, dat ze nooit goed zal leren rekenen...of als in Iran je na een demonstratie tegen de regering bent opgepakt, of bent neergeschoten, of als na een ramp je huis is ingestort...
Dan vallen al je zekerheden in duigen. Je vertrouwen in alles wat zo gewoon was, krijgt een enorme deuk. Daar wordt je onzeker van. We worden bang, angstig. Het leven staat op zijn kop. Hoe moet het verder? Kan het wel verder?

De synagogenbestuurder Jaïrus weet het ook niet meer. Zijn dochtertje ligt heel ziek in bed. Hij is wanhopig. We weten allemaal dat de mensen van de Joodse synagoge niet veel op hadden met die oproerkraaier Jezus, maar hij is wanhopig. Al de zekerheden van zijn leven en zelfs van zijn geloof zijn weggevallen. Het telt helemaal niet meer dat hij een goede baan heeft of wat ook, want zijn dochtertje is ziek. Zijn dochtertje..
Nee... ze heeft geen naam, want het gaat in dit evangelie niet om haar, maar veel meer om Jaïrus. Het gaat om zijn geloof, zijn zekerheden, zijn wereldbeeld dat instort en hoe hij daarmee omgaat. Alles wat hij geleerd heeft, moet hij opgeven. Alles wat in de Joodse wet stond kan waar zijn zoveel als het wil, maar het komt voor hem hier en nu op vertrouwen aan.
Hij, als heersende persoonlijkheid, mag wat leren van die eenvoudige vrouw, die Jezus' mantel aanraakt en dan verdwenen is in de menigte.
Jezus voelt het op een of andere manier en het komt tot een ontmoeting.
Mijn dochter, zegt Jezus, uw vertrouwen is Uw redding. Ga in vrede.
Maar wat is vertrouwen dan helemaal. Moet je daar je best voor doen. Kun je dat leren op school? Nee, niets van dat alles; vertrouwen is net niet iets doen, net niet iets presteren, net niet iets regelen, maar loslaten..zoals je een ballon loslaat, die vanzelf omhooggaat en zijn weg gaat. Vertrouwen is je leven in handen van een ander leggen, van De Ander, van God zelf, die we niet zien, niet beheersen, niet kunnen controleren, van wie we nooit zeker zullen weten of wewetenschappelijk kunnen bewijzen dat Hij bestaat. Hij is geen God die van veraf, van bovenaf zomaar alles regelt. Hij is de dichtbije God, die je zomaar even mag aanraken aan de zoom van zijn mantel. Hij is degene die je geen goedkope troost geeft, maar die je bij de hand neemt als je je hand in de zijne legt. Hij kan je ook niet garanderen, dat je huis niet afbrandt, dat je geen ongeluk krijgt, dat je kerk blijft bestaan of dat je nooit meer ziek wordt, maar wel dat Hij bij je is. Alle dagen van je leven.